Recensie

Recensie Film

‘Just 6.5’: bijtend commentaar op de ‘war on drugs’

Misdaad De missie van de politie in ‘Just 6.5’ lijkt nobel: drugs zijn een plaag toch? Maar de gruwelijke afloop van de eerste achtervolging in de film toont dat de gevolgen van hun drugsoorlog misschien nog erger zijn.

Navid Mohammadzadeh als drugsbaas in ‘Just 6.5’.
Navid Mohammadzadeh als drugsbaas in ‘Just 6.5’.

Ruim 6,5 miljoen drugsverslaafden telt Iran. Toen ik in de drugsbestrijding begon, waren dat er maar een miljoen, peinst narcotica-agent Samad in Just 6.5. Hij bracht zojuist een zaak tot een goed eind. Dat wil zeggen: executie, lange celstraffen, families geruïneerd, kinderlevens verwoest, honderden verslaafden gekoeioneerd en alles bleef bij het oude.

Just 6.5, de tweede speelfilm van Saeed Roustaee, verkleedt zich als een ‘procedural’. Een realistische reconstructie van een Iraans politieonderzoek, gedragen door een ijzersterk trio acteurs: de barse maar vermoeide inspecteur Samad (Payman Maadi), diens wraakzuchtige collega Hamid (Houman Kiai) en drugsbaas Naser (Navid Mohammadzadeh), een tragisch alfamannetje. Als actiefilm vol hectische visuele bravoure – drugsraid en achtervolging, uitpuilend celblok en chaotisch politiebureau – was Just 6.5 een hit in Iran, maar in al zijn fatalisme is het ook een bijtend commentaar op de futiliteit van de ‘war on drugs’.

De narcoticabrigade van Teheran wil ditmaal eens tot de top van de drugspiramide doordringen. De aanpak is standaard: drijf een compleet verslaafdendorp – een stapel bewoonde rioolbuizen – in busjes en terroriseer ze net zolang tot ze hun dealers noemen. Die lappen dan hun leverancier erbij en zo beland je ten slotte in het penthouse van Naser Khakzad.

De inspecteurs Samad en Hamid opereren hardvochtig. Niet dat ze veel hoeven te slaan: met schreeuwen, intimideren en sadistische spelletjes kom je een heel eind als de galg dreigt. Maar bendeleider Khakzad, die halverwege in een arrestantencel belandt, heeft dan weer geld, handlangers en een mobieltje. Dat redde hem al eerder uit de brand: wordt dit een duel of een kat-en-muisspel?

Lees ook een interview met regisseur Saeed Roustaee over ‘Just 6.5’

In de eerste helft van Just 6.5 gaan we op pad met de politie. Hun missie lijkt nobel, want drugs – in Iran vooral opium en methamfetamine – zijn een plaag toch? Maar de gruwelijke afloop van de eerste achtervolging biedt een indicatie dat bedoelde en onbedoelde gevolgen van de drugsoorlog misschien nog erger zijn. Een gezin van een armzalige dealer verandert in een jammerend hoopje ellende en zelfs ‘grote vis’ Khakzad wilde gewoon een beter leven voor zijn familie, zo blijkt.

Ook de drugsagenten betalen een hoge tol. Ze zijn paranoïde door corruptie en geweld, emotioneel afgestompt door de dagelijkse tranen, het verraad dat ze afdwingen, de levens die ze verwoesten. Just 6.5 is een venster op een wankele, nerveuze wereld waar een inspecteur die bevelen blaft een moment later aan een verwarmingsbuis is geketend en het een kleine stap is van bubbelbad naar strop. Hard en hartverscheurend.