Metrostel balanceert op metershoge walvisstaart na crash door stootblok

Spijkenisse In Spijkenisse is maandagnacht een metro het station uit gereden. Er vielen geen gewonden, de machinist is voor controle naar het ziekenhuis gebracht.
Brandweerlieden op de plek van het ongeluk.
Brandweerlieden op de plek van het ongeluk. Foto Robin Utrecht/ANP

Een metrostel dat maandagnacht op station De Akkers in Spijkenisse door een stootblok is gereden, balanceert buiten het station op tien meter hoogte op een kunstwerk in de vorm van een walvisstaart. Op het moment van het ongeluk zaten er geen passagiers in de metro. Niemand raakte gewond, meldt de Veiligheidsregio Rotterdam-Rijnmond. Volgens vervoersbedrijf RET maakt de machinist het naar omstandigheden goed. Hij is aangehouden en wordt verhoord, aldus de veiligheidsregio.

Hoe het ongeluk heeft kunnen gebeuren, is nog onduidelijk. De metro schoot rond half één ‘s nachts door een stootblok aan het einde van het spoor op De Akkers, het eindstation van de Rotterdamse metrolijnen C en D. Het complete eerste metrostel schoof over een betonnen muur en kwam buiten het station te hangen, precies op de plek waar sinds 2002 het kunstwerk Walvisstaarten van kunstenaar Maarten Struijs staat.

De berging van de metro is een bijzonder complexe operatie, zegt een woordvoerder van de veiligheidsregio tegen NRC. Het metrostel kan nog niet gestut worden en het is ook nog onduidelijk hoe het uiteindelijk weggehaald kan worden. „Normaal hebben we veel middelen om tot een oplossing te komen, maar dit is zo’n bijzondere plek”, aldus de woordvoerder. „We kunnen er geen kraan bij zetten, want er is een vijver precies onder de metro.” Daarnaast ligt er een gasleiding in de weg.

Foto Robin Utrecht/ANP

Het metrostel beweegt momenteel niet, „maar het is ook niet stabiel”, aldus de woordvoerder. Er bestaat twijfel over de stevigheid van de walvisstaart. Een geluk bij een ongeluk is dat de wielen, het zwaarste deel van het metrostel, bij de crash zijn afgebroken en in het station zijn achtergebleven. Ze drukken dus niet op de walvisstaart. Specialisten komen nu bij elkaar om te bepalen wat er moet gebeuren. Wanneer de berging voltooid zal zijn weet de woordvoerder niet, maar ze hoopt dat het „geen dagen” zal duren.

‘Gewoon een staartje’

Kunstenaar Struijs (1946) vindt de foto’s van het ongeluk „spectaculair”. „Als ze het metrostel gaan stutten, is het spectaculaire er natuurlijk af, want het ligt zo mooi op die walvisstaarten. Alsof ze ervoor gemaakt zijn”, zegt hij maandag aan de telefoon.

Struijs is naar eigen zeggen wel verbaasd dat de walvisstaart niet is ingestort. „Het kunstwerk is toch bijna twintig jaar geleden gemaakt. Blijkbaar blijft dat gewapend polyester toch sterk. De machinist is er veilig uitgekomen. Die kon gewoon teruglopen door de rijtuigen, denk ik. Anders was hij een meter of tien naar beneden gevallen.”

De walvisstaarten zijn het enige kunstwerk dat Struijs op zijn naam heeft staan, vertelt hij. Hij werkte van 1981 tot 2008 als architect bij het ingenieursbureau van Gemeentewerken Rotterdam. Hij ontwierp diverse metrostations, het betonnen windscherm langs het Calandkanaal (1985) en onder meer het metrostation en de grote fietsenkelder onder Rotterdam Centraal.

De Walvisstaarten zijn destijds gemaakt op verzoek van omwonenden die inspraak hadden bij de aanleg van de metro in Spijkenisse, vertelt Struijs. „Nee, ik heb weinig met walvissen”, zegt hij. „Op de eerste maquette van het spoor stond een klein staartje, want het is een ‘staartspoor’ om metro’s ’s nachts te kunnen parkeren. Ik weet niet eens meer of dat een staartje van een walvis was of een ander dier. Het was gewoon een staartje.”