Opinie

Terug naar de aarde

Marcel van Roosmalen

Het land heeft dankzij minister Wopke Hoekstra van Financiën een nieuwe zondebok: de KLM-piloot. Het is heerlijk schieten in de richting van zoveel onredelijkheid. Ieder schot is raak, want KLM-piloten worden om raadselachtige redenen al tijden overbetaald. Het is nu zo gespind dat het lot van dertigduizend gezinnen in hun handen ligt. Als ze niet ook bereid zijn tot loonmatiging tot 2025 krijgt de KLM geen miljardensteun van het kabinet.

Tot een paar dagen geleden was piloot nog een eerzaam beroep. Nu zijn het overbetaalde, asociale uitvreters, mensen bij wie het eigenbelang boven dat van de groep staat. Hun in verhouding veel te hoge salarissen zijn gepubliceerd in De Telegraaf, hun KLM-collega’s roepen de piloten terug naar de aarde.

Voor het tijdschrift De Ingenieur, waarvoor ik met fotograaf Elmer van der Marel een paar jaar mensen met een technische hobby portretteerde (gouden tijden waren dat) ging ik ooit op bezoek bij een meneer uit Opperdoes die na zijn pensionering op zolder een niet van echt te onderscheiden cockpit had nagebouwd. Alleen de stoelen kwamen uit een afgedankte Kia. We waren samen op de simulator naar Innsbruck gevlogen. Onderweg – hij had de automatische piloot aangezet – hadden we beneden een kop koffie gedronken. Natuurlijk was hij liever echt piloot geweest, maar ja, verkeerde afslag genomen. Hij had het zichzelf geleerd.

Ik zeg niet dat iedereen een vliegtuig kan besturen, maar Willem-Alexander kan het ook. Het grote verschil tussen een piloot, een chauffeur en een machinist is dat een piloot veel meer knopjes en lichtjes heeft om in de gaten te houden. Daarom zit er ook altijd een hulpje bij, de copiloot. En dan hebben we het nog niet eens over de automatische piloot, als die aanstaat kan hij onder werktijd zelfs bezoek ontvangen om het allemaal aan uit te leggen. Afhandelaars op de grond hebben geen tijd om met een moeilijk gezicht te zeggen hoe een koffer precies op de bagageband kukelt.

Het grondpersoneel heeft inmiddels kotszakjes laten drukken met de tekst: tot ziens bij het UWV. Erg veel indruk zal dat op de gemiddelde KLM-piloot niet maken, die is er door jarenlange overwaardering zelf in gaan geloven dat hij iets bijzonders is, dat maak ik tenminste op uit de haast arrogante reacties van hun woordvoerders. „Ik vind de tekeningen van mijn driejarige dochter waardevoller dan de voorstellen van Hoekstra.”

Als ze al een blauw gevoel hebben dan toch vooral vanwege dat enorme blauwe bord voor de kop waardoor ze het zicht op de samenleving hebben verloren. Dat hebben ze dan gemeen met die andere piloot met blauw bloed, de koning.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.