Lotte Velvet wint publieks- en juryprijs op Amsterdams Kleinkunst Festival

Theater Met slim geconstrueerde en geestige liedjes en sketches over de klimaatcrisis en ontevreden burgers won Lotte Velvet het Amsterdams Kleinkunst Festival.

Lotte Velvet wint op het Amsterdams Kleinkunst Festival zowel de publieks- als de juryprijs.
Lotte Velvet wint op het Amsterdams Kleinkunst Festival zowel de publieks- als de juryprijs. Foto Anne van Zantwijk

Lotte Velvet heeft maandag op het Amsterdams Kleinkunst Festival de AKF Sonneveldprijs gewonnen. Behalve deze juryprijs won ze ook de publieksprijs. De jury roemde haar terecht als „een opvallende theaterpersoonlijkheid met veel potentie”.

Lotte Velvet toonde het publiek volgens de jury „een waaier aan personages” in een voorstelling die gaat over „de grote maatschappelijke gesprekken van deze tijd”. Ze liet ook zien „verschillende muzikale en theatrale kleuren te beheersen” en „beschikt daarbij over een uitstekende timing”.

In haar optreden van een half uur vermengde Velvet slim haar zorg om het klimaat en de wereld met een relatiebreuk. De klimaatcrisis koppelde ze verder losjes aan kortzichtigheid en egoïsme, in nummers die Brabantse wortels blootlegden. Ze speelde een klimaatprotestsong als de frontvrouw van rockband Pussy Dolls uit Oss, op elektrische gitaar, en twee chronisch ontevreden vrouwen. De een sloot elk waargenomen ongenoegen af met een dwingend „Ik wil inspraak”, de andere stelde bij alle wensen in haar leven „Ik heb er recht op” – wat uitliep op een schrijnende roep om liefde.

Dat waren originele, geestige en vakkundig geschreven nummers, lekker gespeeld en gezongen. Minder onderscheidend waren een vlakke variatie op een gedicht van Deelder en een litanie van relatietips, rechtstreeks uit de grabbelton van cabaretclichés. Dat deed niet af aan de indruk dat Velvet een nieuwe stem in het cabaret kan worden.

Spoken word

De pogingen van het kleinkunstfestival om diverser en breder van opzet te worden werden zichtbaar in de finaleplaats van Luan Buleshkaj, een spoken word-artiest uit Amsterdam met Kosovaarse roots. De jury prees zijn knappe taalvondsten, maar oordeelde dat zijn podiumpresentatie nog meer variatie behoefde. Buleshkaj toonde zich in zijn odes een chauvinistische Amsterdammer en maakte vooral indruk met zijn ontroerende, persoonlijke verhalen over zijn afwezige vader en de diepe banden met problematische vrienden. Zijn optreden werd beloond met de Shaffy Cheque, een nieuwe aanmoedigingsprijs van 2.500 euro.

Derde finalisten waren het duo Beth & Flo, bestaande uit Elsbet Remijn (1988) en Claudette Verhulst (1989). In hun scènes en liedjes rond de piano legden ze veel muzikale virtuositeit, zag de jury, maar hun acteren moet zich nog ontwikkelen.

De met zes maanden uitgelopen en meerdere keren verplaatste finale van de deze cabarettalentenjacht werd voor dertig mensen live en voor ruim vierhonderd toeschouwers online gespeeld in de kleine zaal van Theater Bellevue. Die aanpassing leverde een aangenaam intieme avond op, mede dankzij een kleinschaligheid die beter past bij het bereik van de kandidaten dan de soms wat onwerkelijk grote zalen waarin finales van grote cabaretfestivals zich doorgaans afspelen. Ook dat kan een les van deze crisis zijn.