Reportage

In de Giro d’Italia stond de knecht op toen de kopman was weggevallen

Ronde van Italië De Giro d’Italia werd beslist in de laatste vijftien kilometer. Met de jonge Brit Tao Geoghegan Hart als winnaar. Wilco Kelderman eindigde als derde.

De Brit Tao Geoghegan Hart besliste de Giro in zijn voordeel tijdens de afsluitende tijdrit, zondag in Milaan.
De Brit Tao Geoghegan Hart besliste de Giro in zijn voordeel tijdens de afsluitende tijdrit, zondag in Milaan. Foto Luca BrunoAP

Er valt zacht schemerlicht op de Dom van Milaan als de drie hoofdrolspelers van deze Giro d’Italia naar het podium worden geroepen en zwaaien naar een grote leegte, plus wat familieleden die tranen van geluk uit hun gezicht vegen. Zij zijn overdonderd omdat de twintigers die ze toejuichen drie weken geleden in Palermo als knecht van start gingen, en in hun stoutste dromen niet voor eigen kansen mochten gaan.

Ze hadden een rol in de schaduw van een sterkere of meer ervaren renner toebedeeld gekregen, dat was hun plek in de hiërarchie. Ze waren jong, hun tijd zou nog komen. Maar door spelingen van het lot zijn ze hun tijd vooruitgesneld en staan ze nu al met grote trofeeën en een bos bloemen in hun handen, en wordt er roze confetti over hen uitgestort.

Dat geldt tenminste voor de Australiër Jai Hindley (24), die zijn derde grote ronde in dienst zou rijden van zijn kopman Wilco Kelderman, maar zijn rol zag veranderen in de slotweek, toen bleek dat hij bergop sterker was en de ploegleiding van Team Sunweb besloot dat hij onderweg naar de top van de Stelviopas niet hoefde te wachten en zelf mocht proberen de Giro te winnen. Daar slaagde hij niet in, omdat hij stuitte op een renner die net als hij uit de schaduw van een kopman stapte en bergop niet van zijn wiel week.

Tao Geoghegan Hart (25) was bij aanvang van de Giro slechts een van de vele luxeknechten van topfavoriet Geraint Thomas, maar door die plannen ging al een streep in de derde etappe naar de Etna. De rit was nog niet eens officieel op gang gevlagd toen er een bidon over de weg rolde die Thomas niet meer kon ontwijken. Hij sloeg zo hard tegen het asfalt dat hij zijn heup brak, de finish nog wel bereikte maar een dag later opgaf.

Improviseren

Net als in de Tour, waar titelverdediger Egan Bernal uitviel, moest Ineos improviseren. Erg kansrijk leek dat toen nog niet, omdat Hart onderweg naar de Etna op Thomas had gewacht, en al ruim twee minuten verloor. Dus richtten ze zich aanvankelijk op dagzeges. En met succes. Filippo Ganna won een bergrit en alle tijdritten, de Ecuadoriaan Jhonatan Narváez pakte de etappe naar Cesenatico, en ook Hart was twee dagen de sterkste van iedereen. Wie dacht dat met de uitdovende dertigers Chris Froome en Geraint Thomas een einde was gekomen aan de Britse hegemonie bij Ineos zou weldra bedrogen uitkomen.

In de vijftiende etappe naar Piancavallo, vorige week zondag, leek het er nog op dat Sunweb de Giro onder controle had. Hindley en Kelderman hadden Hart omsingeld, gedrieën reden ze naar de finish, maar ze konden hun numerieke overwicht niet in tijdwinst omzetten en legden het af tegen de man uit het oosten van Londen, zoon van een bouwvakker. In retrospectief werden daar de eerste barstjes in het frêle lichaam van Wilco Kelderman zichtbaar, die weliswaar slechts twee seconden verloor, maar op zijn tandvlees zat en geen toegang meer had tot het explosieve deel van zijn spierweefsel.

Die neergang zette vier dagen later door op de Stelvio, toen Hart in het kielzog van Rohan Dennis omhoog kon rijden en alleen nog Hindley met zich meekreeg. In tegenstelling tot Hart had Kelderman de luxe niet om in het wiel van een knecht de etappe uit te rijden. Vooral in de vallei die op de Stelvio volgde, verloor hij zoveel tijd dat hij ternauwernood nog in de roze trui werd gehesen. Om de Giro te kunnen winnen moest hij zijn prestatie van donderdag op zaterdag herhalen. Dat was een brug te ver.

Met bloeddorstig gebeuk naar Sestriere vertrapte Rohan Dennis de roze wolk van Kelderman en Hart en Hindley zouden in een man-tegen-man-gevecht gaan uitmaken wie de verrassende winnaar van de Giro zou worden. Voor de afsluitende tijdrit in Milaan, 15 kilometer lang slechts, was het onderling verschil nul. Onvoorstelbaar bijna, na een drieweekse helletocht van meer dan drieduizend kilometer. Hindley maakte zich geen illusies, hij wist dat zijn generatiegenoot in het gevecht tegen de klok in het verleden vaak beter was.

Tao Geoghegan Hart houdt zich ’s ochtends voor dat het een zondag is als alle andere, waarop hij zal voetballen bij de Hackney Marshes in Londen, en daarna met zijn vader over de Brick Lane Market zal struinen. Hij mist zijn familie, die hij tien maanden niet heeft gezien omdat hij tijdens de uitbraak van het coronavirus in Andorra is gebleven. Hij kan niet wachten om het normale leven in te stappen, met zijn familie aan de eettafel te zitten, zijn broertje zijn schoenen door de woonkamer te zien gooien. Te genieten van kleine dingen.

Onderweg is snel duidelijk dat hij Hindley gaat verslaan. Zijn vriendin Hannah Barnes, drie jaar geleden winnares van een etappe in de Giro Rosa, staat in de finishstraat met haar hoofd tussen haar armen. Ze durft niet te kijken. Maar het gaat gebeuren. Hart heeft op de streep 39 seconden over op Hindley. Na Chris Froome is hij de tweede Brit die de Giro wint. En hij heeft op zijn 25ste nog een wielerleven voor zich, net als Hindley.

Enige mogelijkheid

En Wilco Kelderman, de nummer drie op dat schemerige podium in Milaan? Die heeft na jaren weer eens gevoeld dat hij zich kan meten met de beste wielrenners ter wereld, al zegt hij dat het „goed mogelijk” is dat deze Giro misschien wel de enige mogelijkheid was om een grote ronde te winnen. Hij weet dat er een generatie renners is doorgebroken die het hem de komende jaren moeilijk zal blijven maken.

Voor nu is hij trots dat hij zich „als vanouds” heeft kunnen laten zien. De derde plaats in een grote ronde is de beste prestatie uit zijn carrière en daar is hij trots op. Hij gaat „met een lekker gevoel” de winter in en kijkt uit naar volgend seizoen, als hij voor Bora-Hansgrohe gaat fietsen.

Eerst gaat hij tijd doorbrengen met zijn vrouw en dochtertje, met wie hij maandag een lange autorit naar huis voor de boeg heeft.