Voor Duitse keepers is de Eredivisie een springplank naar de eigen Bundesliga

Duitse keepers in Nederland Duitse voetballers zien de Eredivisie steeds meer als prettig podium én tussenstation in hun carrière. Een portret van drie Duitse keepers.

De Duitse doelman Michael Zetterer van PEC Zwolle tijdens het duel met Sparta vorige maand.
De Duitse doelman Michael Zetterer van PEC Zwolle tijdens het duel met Sparta vorige maand. Foto Henry Dijkman/ANP

Met de komst van niemand minder dan Mario Götze naar PSV telt de Eredivisie momenteel een recordaantal van 34 Duitse contractspelers. Een hausse die enkele jaren geleden werd ingezet door keepers.

Tot voor enkele jaren hadden Duitse voetballers weinig interesse in Nederland. In Duitsland wordt simpelweg beter betaald. In 2000 was Simon Cziommer bij FC Twente de enige Duitse speler. Inmiddels zien Duitsers de Eredivisie in toenemende mate als een prettig podium én een springplank naar een hoger niveau.

Die invasie begon met keepers. Zeven van de achttien eredivisieclubs hebben inmiddels een Duitse doelman onder contract. Opmerkelijk, gezien hun weinig succesvolle geschiedenis in Nederland. Op één na: Martin Pieckenhagen. Hij speelde in vijf seizoenen (2005-2010) 165 duels voor Heracles. De tien andere keepers – van Jörg Klassmann bij Roda JC tot Georg Koch bij PSV of van Dieter Burdenski bij Vitesse tot recentelijk Jannik Huth bij Sparta – kwamen hooguit tot veertien wedstrijden.

Hoe het ook zij, de drie Duitse keepers die in de Eredivisie een basisplaats hebben veroverd, zijn tevreden met hun situatie. Zij voelen zich thuis in Nederland en zijn enthousiast over hun ontwikkeling. Desondanks zijn ze duidelijk over hun ambitie: de Bundesliga.

Een impressie van dit drietal.

Janis Blaswich (Heracles)

Een hoogwaardige opleiding in de schaduw van Marc-André ter Stegen bij Borussia Mönchengladbach – met een neerwaartse carrièreswitch naar de derde Duitse Liga, bij achtereenvolgens Dynamo Dresden en Hansa Rostock – bracht doelman Janis Blaswich tot het inzicht dat de Bundesliga er voor hem niet in zat.

Dan maar de Eredivisie, besloot Blaswich. Een mooi alternatief. Bij Heracles voelt de Duitser zich op zijn plaats én gewaardeerd. En hij is er ook nog een betere keeper geworden, vindt hijzelf. „Als je niet in de Bundesliga kunt spelen, is Nederland oké.”

Blaswich hoefde niet lang na te denken toen Heracles zich ruim twee jaar terug meldde. Hij tekende voor drie jaar, met een optie voor nog een jaar. Mooie club in een kwalitatief hoogwaardige competitie die buitenlandse clubs nauwgezet volgen. Een prima instapmoment. Ruim twee seizoenen verder is de 29-jarige Duitser tevreden. Hij speelt in principe wekelijks. Als ‘meevoetballende’ keeper past hij in Nederland, vindt Blaswich.

Hij is geen doelman van de traditionele Duitse school die alleen ballen tegenhoudt. „Zo ben ik niet opgeleid”, zegt Blaswich. „Als je het spel analyseert, leer je dat keepers vaker hun voeten dan hun handen gebruiken. Daar trainden wij bij Borussia Mönchengladbach ook op. Zie mijn oude trainingsmaatje Ter Stegen, bij FC Barcelona misschien wel ’s werelds beste, meevoetballende doelman.”

Ligt Blaswich zijn toekomst in Nederland? Zou kunnen, maar het is niet zijn diepste wens. „Ik wil graag terug naar de Bundesliga. Omdat ik vind dat ik er nu wel het niveau voor heb.”

Keeper Thorsten Kirschbaum (zwart shirt) van VVV-Venlo tijdens de wedstrijd tegen FC Utrecht in september. Foto Jeroen Putmans/ANP

Thorsten Kirschbaum (VVV-Venlo)

Thorsten Kirschbaum is een vriendelijke hipster die bij VVV-Venlo, als opvolger van zijn landgenoot Lars Unnerstall, vorig seizoen een moeizame aanloop kende. De ballen vlogen hem de eerste maanden om de oren, wat hem op veel kritiek kwam te staan. Was hij wel de juiste keeper voor VVV? Ja, vond de technische staf, die hem vertrouwen bleef geven. Met recht, bleek na de winterstop, want sindsdien toonde Kirschbaum zich een solide doelman.

Na omzwervingen langs onder meer 1899 Hoffenheim, FC Vaduz (Lichtenstein), Energie Cottbus en VfB Stuttgart, waar hij Huub Stevens als trainer meemaakte, belandde Kirschbaum in 2018 bij Bayer Leverkusen, waar Peter Bosz trainer werd. Prima club, maar zonder uitzicht op een basisplaats. Bosz was duidelijk: zijn eerste keus was de Finse international Lukas Hradecky.

Om in de herfst van zijn carrière – Kirschbaum is 33 jaar – aan spelen toe te komen, week hij uit naar Nederland, waar zijn oud-trainers Stevens en Bosz VVV warm aanbevolen. En het past bij zijn gezinssituatie, vertelt Kirschbaum. Zijn vrouw is lerares in Keulen en hij wil liever daar blijven wonen. Keulen-Venlo, een autorit van 45 minuten, is prima te doen.

Zijn ervaring in Nederland vat Kirschbaum samen als: „Macht Spass.” Het was wennen aan de offensieve denkwijze en de externe kritiek stak, maar hij heeft zijn draai gevonden. „Het niveau in Nederland is lager dan in de Bundesliga en het krachtsverschil tussen de clubs is groter dan in Duitsland, maar de Eredivisie een attractieve competitie.”

De Nederlands spelopvatting past bij zijn stijl van keepen, vindt Kirschbaum. „Ik kan goed meespelen. Zo ben ik opgeleid. Maar ik onderschrijf dat een keeper er vooral staat om ballen tegen te houden. Mijn kracht ligt op de lijn, ik heb sterke reflexen.”

Zijn toekomst? VVV zou zomaar zijn laatste club kunnen zijn, beseft Kirschbaum, momenteel geblesseerd. Hij kijkt niet ver vooruit. Met nuchterheid: „Ik heb voor twee jaar getekend en daarna zie ik wel.”

De Duitse doelman Michael Zetterer van PEC Zwolle tijdens het duel met Sparta vorige maand. Foto Henry Dijkman/ANP

Michael Zetterer (PEC Zwolle)

Zijn gang langs nationale jeugdteams bracht de talentvolle Michael Zetterer in 2014 van SpVgg Unterhaching bij Bundesligaclub Werder Bremen. Een mooie carrière lag in het verschiet, dacht hij bij de verhuizing van Beieren naar Noord-Duitsland. Tot hij driemaal op rij zijn pols brak en in de vergetelheid raakte. Eenmaal hersteld, vond de technische staf van Werder Bremen het beter dat Zetterer elders wedstrijdritme zou opdoen.

Zo kwam de 25-jarige doelman vorig seizoen op uitleenbasis bij PEC Zwolle terecht. Tot zijn genoegen, want Zetterer vindt Zwolle een fijne stad. Hij woont in het centrum en heeft een fiets aangeschaft. „Wat ik vooral prettig vind, is de openheid in combinatie met de losse mentaliteit. In Duitsland leeft men strikt en puntsgewijs: we hebben geen minuut te verliezen om iets te bereiken. Het leven hier vind ik relaxed.”

Zo vlot als zijn inburgering verliep, zo stroef ervoer Zetterer zijn entree bij PEC Zwolle. Hij stond vier maanden reserve, terwijl hij op een basisplaats had gerekend. Dat beviel hem maar matig, en dat verhulde hij niet. „Zetterer was de eerste maanden moeilijk in de omgang, omdat hij ontzettend teleurgesteld was”, zegt technisch manager Mike Willems.

Sinds Zetterer in de basis staat, is zijn gemoedstoestand beter. Een aantal dingen viel op: „Het accent bij keepers ligt op de techniek, terwijl in Duitsland meer aandacht aan kracht wordt besteed. De snelheid ligt hier lager dan in de Bundesliga. De druk is ook minder, maar je krijgt veel te doen vanwege het aanvallende voetbal. Ik verwacht dat ik in de eredivisie een betere doelman zal worden.”

Anders dan zijn meeste landgenoten volgt Zetterer Nederlandse les. „Omdat ik het belangrijk vind dat ik de trainer begrijp en op het veld versta wat er wordt geroepen en wat een scheidsrechter zegt. Het valt niet mee. Ik vind de uitspraak moeilijk.”

Zijn ambitie? Daarover is Zetterer duidelijk: „De Bundesliga en als dat niet lukt Spanje of Engeland.”