Brieven

Lezers schrijven terug

PS De NRC-nieuwsbrief ‘Race naar het Witte Huis’ blijkt ook veel Nederlanders in de VS te bereiken. Hun werd gevraagd voor de verandering eens terug te schrijven aan de krant.

Beeld iStock, beeldbewerking NRC

Een bijna-oorlog met Iran in januari. Een bij voorbaat tot mislukken gedoemd afzettingsproces in februari. Een virusuitbraak in maart, gevolgd door lockdowns. Bernie Sanders die zich in april terugtrekt uit de Democratische race, waarmee Joe Biden de nominatie niet meer kan ontgaan. Een schokkende politiemoord in mei. Gevolgd door

een roerige zomer vol protest tegen racisme en rechtse tegenbetogingen. Een plotselinge vacature aan het Hooggerechtshof, half september. De uitgelekte belastingaangiftes van de president en een chaotisch kandidatendebat, eind die maand. Een met het coronavirus besmette Donald Trump, begin oktober.

De ontwikkelingen in de VS volgen er elkaar dit jaar in razend tempo op. Zoals ze dat al vijf jaar doen, sinds de opkomst van Trump. Om al dat nieuws bij te houden, verstuurt NRC sinds 2016 een wekelijkse e-mail rond die de lezer bijpraat over de Amerikaanse politiek. Bijna dertigduizend mensen ontvangen die nu.

Als mede-samensteller van de brief viel mij op dat hij vaak reacties oogstte van Nederlanders die zelf woonachtig zijn in de VS. Enkelen bleken er al decennia te wonen, maar volgden nog nauwgezet de berichtgeving uit hun moederland over hun nieuwe thuisland.

Soms met ergernis: die hooghartige Nederlanders snappen niks van dit enorme land, laat staan van de huidige president. Zo beklaagde een lezer, een enthousiaste Trump-fan, zich over „die druipende geringschatting door het hele relaas met betrekking tot de president”. Ja, schreef hij: „Trump is zeker géén heilige”. Maar: „Men heeft poep aan Joe 6pack, the deplorables. Daarom mag DJT gewoon nog 4 jaar van mij a.s. november. He is doing a good job.”

Een andere lezer in de VS schreef dat hij juist een Nederlands medium als NRC leest vanwege de almaar politiek gekleurdere Amerikaanse berichtgeving. Die leidt tot een „geladen emotionele energie die de minste weerstand vindt in polarisatie, maar de meeste weerstand opbouwt in ieders persoonlijk psyche waar het zich een nest maakt van ophopende negativiteit en wanhoopsgevoelens. [...] .”

Voor deze bijlage riepen we in het bijzonder in de VS woonachtige nieuwsbrieflezers op om ons eens terug te schrijven. Hiernaast enkele van hun reacties.

(buitenlandredacteur NRC)

Uit North Dakota
Geweld is de verwachting

Dit is de zesde presidentsverkiezing die ik, wonende in de VS, meemaak. Mensen in Nederland begrijpen niet hoe fundamenteel deze verkiezingen zijn. Dat het gaat over de ziel en toekomst voor de VS is echt niet overdreven. President Trump staat vooral voor de macht van de rijken, het ongebreidelde kapitalisme, corruptie en het verlies van gemeenschap.

De ander keuze is een begin van een revolutie vergelijkbaar met de fundamentele veranderingen in de jaren 20, 30 en 60. De pandemie, de rassendemonstaties en de slechte economie hebben de breuklijnen in de samenleving zichtbaar gemaakt en de blanke bevolking bewust gemaakt van de tekortkoming van een minimale overheid en de rechten en behandeling van minderheden. Je kunt de energie voor verandering voelen.

Mensen in Nederland begrijpen ook niet hoe gepolariseerd de Amerikaanse samenleving is. De haat is echt en mensen zijn echt bang dat als hun kant verliest, het einde van de wereld in zicht is. Een deel van de bevolking zal de uitslag van de verkiezing niet aanvaarden en geweld is de verwachting.

Ik woon al 21 jaar met veel plezier in dit gekke, fascinerende land en om te wonen in geschiedschrijving is wel heel bijzonder. Want over deze verkiezingen zullen heel veel boeken vol geschreven worden.

Familie in de VS
Mijn broers praten amper nog

Als Nederlander met familieleden in de VS die scherp verdeeld zijn op politiek gebied, volg ik de ontwikkelingen in de verkiezingsstrijd op de voet. Aanvullend op de nieuwsgaring in de VS, die zo bepaald wordt door vooringenomenheid, is de berichtgeving in NRC verfrissend. Mijn Trump-aanhangende broer Bill (heette Wim vroeger) besteedt iedere dag uren aan de Washington Times (niet te verwarren met The Washington Post), Fox News, Breitbart en, een paar uur iedere middag, het radiopraatprogramma van Rush Limbaugh. Andere informatie, zoals te vinden in The New York Times, wordt door hem weggezet als nepnieuws. Met mijn andere, Democratisch-gezinde broer praat hij nauwelijks meer. Om de goede vrede te bewaren wordt tijdens familiebijeenkomsten het onderwerp politiek steevast vermeden. Zo nu en dan kan ik het toch niet laten om mijn broer Bill van repliek te bedienen, maar meerdere keren kreeg ik de opmerking dat hij absoluut niet zou willen dat Amerika een socialistisch regime zou krijgen à la Europa. Want dat is wat de Democraten beloven. Discussie dan weer gesloten.

De blik van de noorderburen
Een theocratie, vol geld

Het is begrijpelijk dat men in Nederland Trump als belachelijk aanschouwt. Hoe is het mogelijk dat zo een groot en groots land een dergelijke vent als president kiest? Trump is helaas geen uitzondering, maar het eindresultaat van de botsing tussen een 18deeeuwse opvatting over staatsbeleid, met een snel veranderende wereld. De Grondwet verzekert een uiterst conservatief beleid. Het voornaamste kiesrecht ligt bij de Senaat, die steden negeert, en een Hooggerechtshof met levenslang benoemde rechters. Alles in de naam van een Grondwet die als heilig beschouwd wordt. Het land wordt dus beheerst door een soort theocratie die flink gesmeerd wordt met geld. Na Trump kan het alleen maar erger worden.

Van Het Andere Amerika
Een rimpeling in het water

In dezelfde buitenwijk wonen als de beruchte oprichter van de Proud Boys, de buurvrouw zijn van de belangrijkste immunoloog dokter Fauci, op een Amerikaans schoolplein staan, op zoek moeten naar wc-papier, voedsel uitdelen aan ontredderde families, bevriend zijn met een overtuigde Trump-stemmer, ruzies volgen op de buurt-app of als een paria behandeld worden als je zonder mondkapje met je hond in het bos loopt. Dit is de wereld waarin wij leven: drie Nederlandse vrouwen die het nieuws op de voet volgen. Als insider, maar ook als buitenstaander. Wij ervaren aan den lijve hoe het is om te wonen in het politiek verscheurde land van president Trump. Het land dat blijft verrassen en nooit helemaal te bevatten is voor de nuchtere Nederlander. Dat persoonlijke is wat we missen in het huidige Nederlandse nieuws over de Verenigde Staten. En daarom hebben we ons platform in het leven geroepen. Nederland is een land van snelle oordelen en directe meningen. Soms liggen de zaken genuanceerder en krijg je een scherper beeld als je je dagelijks in een cultuur beweegt en oog hebt voor detail. Een rimpeling in het water kan tenslotte een vloedgolf teweegbrengen.

(HetAndereAmerika.nl)

Uit Wisconsin
Studenten in onzekerheid

In Madison, liberale hoofdstad van swing state Wisconsin, zit de schrik van 2016 nog vers in het geheugen. Terwijl Nederlanders soms met leedvermaak naar Trumps acties kijken, zien wij vooral mensen die zich zorgen maken om hun land. Het is vanuit Nederland moeilijk voor te stellen hoe groot de invloed van het huidige regeringsbeleid is.

In ons werk als studieadviseur (Jolijn) en postdoctoraal onderzoeker (Lars) komen wij dagelijks in aanraking met internationale studenten en onderzoekers wier plannen om te studeren of te werken in de Verenigde Staten onzeker zijn. Sommigen komen het land niet in en voor anderen is het krijgen van een visum voor een vervolgopleiding onzeker. De verkiezingen hebben dus verstrekkende gevolgen onafhankelijk van politieke kleur en nationaliteit.

Ondanks de huidige tegenwind ontmoeten wij ook veel Amerikanen die wel geloven in de positieve effecten van internationale uitwisseling. Het is inspirerend om te zien hoe, ondanks jaren van partijpolitiek, er nog steeds een strijdlust lijkt te bestaan om het tij te keren. Waar er in Nederland met verbazing wordt gekeken naar de gepolariseerde verkiezingscampagne, beginnen wij deze steeds beter te begrijpen. De invloed van de verkiezingen beperken zich namelijk niet tot de Amerikaanse landsgrenzen. De gevolgen zijn levensgroot.