Recensie

Recensie Film

Zoektocht naar spiritualiteit

Drama Bruno Dumonts tweede film over Jeanne d’Arc is minder knotsgek dan de eerste, maar nog steeds een absurdistische, soms kitschy, soms diep-devote, meestal niet te classificeren zoektocht naar alledaagse spiritualiteit.

Lise Leplat Prudhomme als Jeanne d’Arc.
Lise Leplat Prudhomme als Jeanne d’Arc.

Denk Jeanne d’Arc en je denkt de Maagd van Orleans, de Honderdjarige Oorlog tussen Engeland en Frankrijk en een gruwelijke dood op de brandstapel. Je denkt ook – als filmliefhebber – aan het gezicht van Maria Falconetti in Carl Theodor Dreyers stille film La passion de Jeanne d’Arc (1928) die de filmgeschiedenis van een van z’n meest iconische beelden voorzag. En misschien denk je aan het hardrockende kind dat drie jaar geleden opdook in Bruno Dumonts Jeannette, l’enfance de Jeanne d’Arc. Dat was een van de meest onaangepaste films van de Franse arthouse-filosoof die serene slow cinema maakt (La vie de Jésus bijvoorbeeld uit 1997) en burlesk-boertige komedies à la tv-serie P’tit Quinquin (2014).

En nu is er een tweede Jeanne d’Arc-film, net zoals de eerste gebaseerd op de toneelstukken van de negentiende-eeuwse nationalistische socialist Charles Peguy, die zich op latere leeftijd tot het katholicisme bekeerde. De hardrock heeft plaatsgemaakt voor sentimentele elektropop. De inmiddels tienjarige actrice Lise Leplat Prudhomme speelt de adolescente Jeanne met koppige toewijding. We volgen haar van de duinen van Noord-Frankrijk naar de kathedraal van Amiens, waar haar proces plaatsvindt via lange abstracte landschappelijke scènes. De oorlog is teruggebracht tot een abstracte paardendressuur.

Minder knotsgek dan Jeannette, is Jeanne nog steeds een absurdistische, soms kitschy, soms diep-devote, meestal niet te classificeren zoektocht naar alledaagse spiritualiteit. Je kunt de film breed en diep interpreteren, maar niet iedereen zal er meteen een esthetische of spirituele klik mee hebben. Je moet eerst wel toestaan dat hij onder je huid kruipt, meegaan in de hypnose, in Jeannes waan, passie en overtuiging, anders gebeurt er niets.