Recensie

Recensie Theater

Bij de breakdancers van ‘stuk’ draait het om pure lijfelijkheid

Theater In de jeugdvoorstelling ‘stuk’ van breakdancecollectief 155 maken de dansers er in deze coronatijd het beste van. Niezend, struikelend en weer opstaand.

De voorstelling ‘stuk’ door Collectief 155 in samenwerking met Maas Theater en Dans.
De voorstelling ‘stuk’ door Collectief 155 in samenwerking met Maas Theater en Dans. Foto Guido Bosua

Corona maakt meer stuk dan je lief is, zoveel is intussen wel duidelijk. Collectief 155 biedt (in samenwerking met Maas Theater en Dans) gelukkig wat perspectief in de nieuwe jeugdvoorstelling stuk, want „iets stukmaken is ook een soort maken”, aldus een van de mannen. Erik en Thomas Bos, Rein Luuring en Sam van Eenbergen maken er daarom in deze barre tijden het beste van. Zonder houvast, niezend, struikelend en vallend. En weer opstaand, natuurlijk.

Na het welkomstwoord door Erik Bos („dans is een contactberoep, niet meteen de politie bellen”), barst de voorstelling los met een secuur door Van Eenbergen met een potlood in de neus opgewekte nies. Een typisch jongensgeintje, en dat zijn ze, bebaard en wel: jongens (‘maar áárdige jongens’). Pielen, keten, slap ouwehoeren, eindeloos achter de computer zitten en onweerstaanbaar grappige ongein uithalen, met absurdistische humor en een tikkie lullige uitstraling als maf tegenwicht voor de glamoureuze glimlach waarmee ze hun plots opborrelende break- en b-boychoreografieën uitvoeren. Waarbij hun elleboog- of schouderstanden regelmatig instorten – truc stuk.

Scène uit de voorstelling stuk. Foto Guido Bosua

Kwetsbare huid

Maar met de camera die live filmt kan alles worden gefaket. Onecht en via het oog van de camera gefilterd beeld was tijdens de lockdown de enige toegang tot dans, maar bood nooit dezelfde ervaring. Echtheid is juist waar het bij 155 om gaat, de persoonlijkheid en pure lijfelijkheid van de dansers, van wie langzaam de kwetsbare huid steeds meer tevoorschijn komt. Dansers die dus ook gewoon pauze nodig hebben, zoals op het scherm achter hen wordt aangekondigd: ‘Pauze (voor ons niet voor jullie)’.

Tegen het eind wordt de vloer bewerkt met hét beschermingsmiddel van vandaag: zeep. Het mondt uit in een feestelijk glibber- en glijspel, maar de zeep haalt ook elke grond onder de voeten weg: precies zoals we er momenteel met zijn allen voor staan. Stuk is even grappig als slim.