Recensie

Recensie Film

Weggestopt verdriet is uit Liam Neesons leven gegrepen

Drama In ‘Made in Italy’ spelen vader en zoon Liam Neeson en Micheál Richardson een vader en een zoon. Het verhaal van de film komt behoorlijk dicht in de buurt van hun eigen geschiedenis.

Liam Neeson en zijn zoon Micheál Richardson als kunstenaar Robert en zijn zoon Jack in ‘Made in Italy’.
Liam Neeson en zijn zoon Micheál Richardson als kunstenaar Robert en zijn zoon Jack in ‘Made in Italy’. Foto Philippe Antonello / Rojovid Films

Soms helpt een beetje achtergrond om een film beter te waarderen. Zeker in het geval van Made in Italy. Dat is een volstrekt voorspelbare, maar niet onprettige film over een vader en zoon die in Italië kibbelen over de verkoop van een oud, vervallen vakantiehuis in Toscane.

De marketing van Made in Italy concentreert zich op Liam Neeson en Micheál Richardson, die de hoofdrollen vertolken als vader Robert en zoon Jack. Ook in het echte leven zijn zij vader en zoon, vorig jaar waren ze al eventjes samen te zien in Cold Pursuit. Ze zijn de hele film van elkaar vervreemd en als kijker voel je aankomen dat het tussen de twee wel goed komt.

Jack wil het huis waar hij opgroeide en dat al een tijd leeg staat van de hand doen om de aankoop van een kunstgalerie in Londen te financieren. Een galerie die zijn ex-vrouw wil verkopen, tenzij Jack binnen een maand de financiering rond heeft. Samen met zijn vader Robert, een rokkenjagende kunstenaar, reist Jack naar Toscane. Daar blijkt het huis vrijwel onverkoopbaar, dus worden er klusjesmannen ingeschakeld die de boel moeten opknappen.

Intussen valt Jack voor de gescheiden Natalia, uitbaatster van een restaurant. Roberts halsstarrige weigering zijn in het oog springende, expressionistische wandschildering over te verven speelt een belangrijke rol in de plot.

En hier wordt Made in Italy interessant. Het huis behoorde namelijk toe aan Robert en zijn bij een auto-ongeluk omgekomen Italiaanse vrouw. Overmand door verdriet maakte hij in de dagen na haar overlijden deze Francis Bacon-achtige schildering – een schreeuw van pijn. Jack heeft weinig herinneringen aan zijn moeder en het blijkt dat vader en zoon sindsdien nooit meer echt over haar gesproken hebben.

Dit wegstoppen van verdriet moet wel tot een catharsis leiden. Er is alleen nog een trigger voor nodig. Die komt als Jack een kamer ontdekt waar Robert spullen bewaart die hem aan zijn vrouw doen denken: tekeningen, schetsen en foto’s. Te midden van deze memorabilia komen vader en zoon nader tot elkaar. Het levert een emotionele scène op, die ook de toeschouwer niet onberoerd laat.

Zeker niet als deze weet dat het thema van de op jonge leeftijd gestorven moeder niet simpelweg een melodramatisch plotelement is, maar niet ver bezijden de waarheid ligt. De achternaam van Liams zoon Micheál verraadt het al een beetje. Twee jaar geleden veranderde hij die van Neeson naar Richardson. Dat was om zijn moeder te eren, de met Neeson getrouwde actrice Natasha Richardson. Zij overleed in 2009 bij een tragisch ski-ongeluk. Micheál was toen 13, zijn moeder 45.

Lees ook de recensie van de andere film met Liam Neeson die deze week uitkomt: ‘Honest Thief’

Net als Jack in de film stopte Micheál de dood van zijn moeder, de dochter van actrice Vanessa Redgrave en regisseur Tony Richardson, ver weg. Hij ging liever feesten, tot hij zich realiseerde dat het uitstellen van verdriet niet bevorderlijk is voor je geestelijke gezondheid.

Liam Neeson vertelde in een interview naar aanleiding van Made in Italy dat de scène waarin Robert en Jack eindelijk praten over hun overleden vrouw en moeder veel gevoelens losmaakte: „In zekere zin werkt de film… ik wil niet zeggen als catharsis. Dat klinkt te makkelijk en hippie-achtig. De film zal ons helpen een deur te openen zodat Micheál en ik een gesprek over deze dingen kunnen voeren.” Micheál zei het volgende over het Made in Italy-script van regisseur James D’Arcy: „De parallellen liggen zo voor het oprapen dat ik denk dat mijn moeder, in spiritueel opzicht, er de hand in had.”

In deze sleutelscène is ook weer eens te zien dat de Oscargenomineerde Liam Neeson een uitstekend acteur is, die meer in zijn mars heeft dan de actierollen waarin hij de afgelopen jaren te zien is.