Recensie

Recensie Theater

De Nederlandse Dansdagen online: desoriënterend en fascinerend

De Nederlandse Dansdagen zijn dit jaar volledig digitaal, met naast films interessante ‘virtual residencies’. Prijzen waren er voor Roshanak Morrowatian en Anne-Beth Schuurmans.

Scène uit de film 'Dancing on a Volcano' van Jacqueline Kooter
Scène uit de film 'Dancing on a Volcano' van Jacqueline Kooter Foto Nederlandse Dansdagen

Het was met vooruitziende blik dat festivaldirecteur Ronald Wintjens in april besloot om de Nederlandse Dansdagen (NDD) 2020 volledig digitaal te maken. Misschien, dacht hij, zouden in oktober de coronamaatregelen wel zijn versoepeld, maar om dan meteen de hele nationale dansmeute naar Maastricht te halen, vond hij een te groot risico.

En dus bruist tot en met donderdag niet de Limburgse hoofdstad, maar de site van de activiteit waar workshops, dansfilms, livestreams van optredens en ‘dance talks’ (nagesprekken) veelal gratis zijn te volgen. Na de avondprogrammering kan zelfs digitaal het glas worden geheven, al blijft de sfeer in de zoombar stug vergeleken met de ons-kent-onsgelagen die in de begindagen van de 23-jarige Dansdagen een van de belangrijkste festivalonderdelen vormden, naast de uitreiking van de Zwanen, de prijzen van de Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties voor de indrukwekkendste dansproductie en -prestatie van het voorgaande jaar.

Dit jaar geen Zwanen (wel nominaties), maar de prijzen van Nederlandse Dansdagen Maastricht en Nederlandse Dansdagen Jong Publiek werden wel – via een digitale overval – uitgereikt aan Roshanak Marrowatian en Anne-Beth Schuurmans. Zondag werd ook de jaarlijkse Staat van de Nederlandse Dans uitgesproken, zij het in een alternatieve setting.

Vertrouwen

Spreekster Lisa Reinheimer, coördinator van Dans Brabant en danspubliciste, ging met drie gesprekspartners op zoek naar alternatieve vormen en ideeën voor de danssector. Rode draad: vertrouwen. Ga uit van vertrouwen in plaats van wantrouwen in het contact met overheden en politiek, is de boodschap. Door overleg zijn beleidsmakers best in beweging te brengen. Het is een aangename afwisseling na de gebruikelijke noodkreten en klaagzangen, hoe terecht ook, van voorgaande jaren.

Gelukkig is het digitale festival geen aaneenschakeling van filmpjes, al zijn die er ook, en fraai. Of geestig, zoals ‘Leer’, waarin de grungy hiphoppers van 155 zich in vetlederen motorpakken verdiepen in de zielenroerselen der motormuizen.

Tijdens virtual residencies maakten verschillende choreografen speciale werken of versies van werken voor de digitale NDD. Deels worden die via livestreams getoond, soms met (per zoom) participatiemogelijkheid.

In ‘Switch Streams III’ tonen dansers van het Nederlands Dans Theater nieuwe experimenten. Sinds 12 maart hebben zij duidelijk meer ervaring voor en met camera opgedaan, dat bewijzen vormexperimenten als superimposition en een zelfgeknutselde cameradrone.

Vervreemdend is (weer) de bijdrage van Boston Gallacher, die met zijn assymetrische leotard een bijna kubistische danser lijkt, met bovendien bewegende ledlichtjes op zijn oogleden – fascinerend. Destoriënterend is ‘HandsON’ van David Middendorp, die een VR-choreografie maakte waarin de kijker tussen de dansers kan bewegen door een soort primordiaal landschap van handen. Handen als bomen, handen als eilandjes, handen als vogels. Het is soms een tikje griezelig en Middendorp demonstreert dat VR in deze tijden een welkome, realistische illusie kan bieden.

Dansworkout

Wie wil kan in het kader van het thema ‘Dans met mij’ nog tot en met donderdag opstaan met elke dag een andere dansworkout, zich laten informeren over het dagprogramma door hiphopper Redo of zich in de toegankelijke, soms helaas feitelijk enigszins ontsporende Dansmuseum-podcasts op de hoogte stellen van de naoorlogse Nederlandse dansgeschiedenis.

Igone de Jongh en Jan Kooijman gaven op NPO2 een mooie bloemlezing uit relatief recent dansaanbod en zijn geknipt als presentatieduo; zowel enthousiast als inhoudelijk – eindelijk eens interessante vragen die dansers en choreografen recht doen. Het is natuurlijk te hopen dat de Dansdagen volgend jaar weer live en met volle zaalbezetting gevierd zullen worden, maar deze digitale editie verdient nu al complimenten.