Opinie

Wellicht haalt China de VS nu nog sneller in

Maarten Schinkel

Al een beetje bijgekomen van het eerste kooigevecht tussen de Amerikaanse president Donald Trump en zijn Democratische uitdager Joe Biden? Mochten de volgende twee debatten tussen hen wat rustiger verlopen, dan worden die voor ons wat interessanter.

Buitenlands beleid en handelspolitiek moeten nog aan bod komen. En hier speelt vooral Amerika’s verhouding tot China, de opkomende rivaal. Trumps handelspolitiek lijkt er vooral op gericht China’s emancipatie op het wereldtoneel te vertragen. Wellicht wordt de aanpak van China wat milder, mocht Biden de verkiezingen op 3 november winnen, maar ook de Democraten kunnen niet om de strategische uitdaging heen die is ontstaan door de opkomst van China.

Intussen versnelt de pandemie de economische machtsverschuiving in de wereld. De Chinese economie is, gecorrigeerd voor koopkrachtverschillen, de Amerikaanse in omvang al voorbij. Maar gerekend in harde dollars, en dus in economische en financiële internationale macht, heeft China nog een weg te gaan voor het de VS inhaalt. Dat gaat nu wat sneller, mogelijk geholpen door Trumps coronawanbeleid.

De Chinese economie zou al over vijf jaar groter kunnen zijn dan de Amerikaanse

Vóór de pandemie leek de Chinese economie, op basis van de gangbare groeivoet van het bruto binnenlands product van beide landen, op weg om de Amerikaanse in 2031 in omvang te overvleugelen. Het virus versnelt dit proces. Volgens de laatste prognoses van het Internationaal Monetair Fonds, van afgelopen juni, krimpt de Amerikaanse economie met 8 procent dit jaar, en groeit dan extra snel in 2021, met 4,5 procent. China groeit daarentegen dit lopende jaar nog wél – een magere 1 procent weliswaar – en maakt volgend jaar ook nog een inhaalslag met een groei van 8,2 procent. Deze schok zorgt ervoor dat, als de groei van beide landen in de jaren daarna normaliseert, de Chinese economie al in 2029 groter is dan de Amerikaanse: twee jaar eerder dan gedacht. De eurozone is overigens, in harde dollars, begin vorig jaar al door China ingehaald.

Niet dat de omvang van de economie álles zegt over internationale macht: de zwaarbewapende kernmacht Rusland is – geloof het of niet – economisch nauwelijks groter dan de Benelux. Maar voor bepaling van internationale economische slagkracht is er, met alle beperkingen van dien, nu eenmaal geen courantere maatstaf dan het ruwe bruto binnenlands product.

Nu kan er op weg naar dat omineuze jaar 2029 nog van alles veranderen. De VS kunnen inzakken onder de forse schuldenberg die overheid, bedrijfsleven en consumenten meetorsen. China zelf zou best een crisis kunnen doormaken: de rest van de wereld wacht al jaren op een Chinese vastgoed- en financiële crisis die er maar niet komt.

En dan wordt er ook nog een belangrijke variabele over het hoofd gezien: de wisselkoers. Tot 2015 werd de Chinese renminbi gestaag sterker, met de bedoeling de munt harder en betrouwbaarder te maken, en voor te bereiden op een grotere rol in de internationale economie ten koste van de heersende dollar. Dat beleid werd in 2015 omgegooid en de renminbi verzwakte – hetgeen nu nog te boek staat als een blunder die China jaren heeft teruggeworpen in zijn streven naar financiële dominantie.

Sinds kort trekt de renminbi weer aan. Mocht de munt weer op het peil komen van zes renminbi per dollar, dat in 2015 werd bereikt, dan stijgt de relatieve omvang van de Chinese economie gemeten in dollars plotseling extra snel. De Chinese economie zou dan al in 2025 die van de VS overtreffen. Dat is zo’n beetje op het moment dat de volgende president ná Trump II of Biden plechtig zweert op de grondwet – of wat daar tegen die tijd nog voor doorgaat.

Maarten Schinkel schrijft over economie en financiële markten.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.