‘Per dag lees ik twee tot drie uur de krant’

Spitsuur Anton Gerritsen (88) zwemt een paar keer per week in zee. In 1968 kochten hij en zijn vrouw Madeleine een huisje in Callantsoog. „Al die beweging heeft me vitaal gehouden. Ik lees nu alleen minder snel.”

Anton: „Mensen vragen wel eens waarom ik geen computer, internet of mobiele telefoon heb. Ze denken dat ik veel mis. Maar ik lees dagelijks Teletekst, volg het journaal, kijk naar veel documentaires en lees twee kranten.”
Anton: „Mensen vragen wel eens waarom ik geen computer, internet of mobiele telefoon heb. Ze denken dat ik veel mis. Maar ik lees dagelijks Teletekst, volg het journaal, kijk naar veel documentaires en lees twee kranten.” Foto David Galjaard

Anton: „Tot de uitbraak van het coronavirus was ik op een prettige manier nog best wel druk. Ik bezocht twee of drie voorstellingen of concerten per week, in het hele land. Ik ben namelijk 26 jaar zakelijk leider geweest van Het Nationale Ballet en heb tot mijn 72ste tal van nevenfuncties gehad in de culturele sector, van de Nederlandse Bachvereniging en het Nederlands Dans Theater tot een euregionale dansgroep in Heerlen, Luik en Aken. Daardoor krijg ik nog steeds veel uitnodigingen. Maar ja, dat ligt op dit moment stil.

„Ik combineerde zo’n voorstelling vaak met een wandeling. Dat laatste ben ik blijven doen. Elke maand wandel ik in een andere provincie. September is Overijssel-maand. Zeeland doe ik meestal in augustus, zodat ik het Zeeland Nazomerfestival kan bezoeken, ik houd erg van locatietheater. In Flevoland bekijk ik graag de architectuur van Almere. Toen ik jonger was, heb ik te voet vier keer Frankrijk doorkruist, van het noorden naar de Pyreneeën en van de Elzas naar Bilbao. Ik ben ook eens in drie dagen Malta rondgelopen. Nu blijft het 12 tot 15 kilometer per dag. Het is een verslaving die me gezond houdt. Ik probeer 100 kilometer per maand te lopen, maar dat lukt niet meer altijd. Na anderhalf uur moet ik toch even uitblazen. Als ik eens niet in slaap kan komen, denk ik terug aan wat ik op al die wandelingen allemaal heb gezien en dan slaap ik vanzelf in.”

Slijpsteen voor de geest

Anton: „Ik zwem ook een paar keer per week in zee. In 1968 hebben mijn vrouw Madeleine en ik een huisje gekocht in Callantsoog. Het Nationale Ballet was regelmatig op tournee en daardoor was ik vaak lang van huis. Toen hebben we een recreatiewoning niet ver van Amsterdam gezocht, zodat mijn vrouw daar met onze drie kinderen naartoe kon. Het is een heel klein huisje, op 800 meter van zee. In de winter kom ik er niet, maar de rest van het jaar ben ik gemiddeld vier dagen in Callantsoog en drie in Amsterdam.

„Al die beweging en het decennialang werken met fysiek zeer gedisciplineerde jonge mensen hebben me vitaal gehouden. Ik hoor nu alleen slecht. En ik lees minder snel. Dat vind ik jammer, want per dag lees ik twee tot drie uur NRC en de Volkskrant. NRC is voor mij nog steeds ‘de slijpsteen voor de geest’, wegens de informatie, opinies en verstrooiing.

„Tijdens tournees liet ik de krant meestal poste restante bezorgen, tot in Brazilië aan toe. In de Sovjet-Unie ontbraken er soms pagina’s of artikelen, die waren dan niet door de censuur gekomen. Maar een dag zonder de krant is niet compleet.

,,Ik was al vóór de oorlog vertrouwd met het Algemeen Handelsblad, doordat mijn ouders de krant lazen. Ik herinner me nu nog foto’s uit 1938 en 1939. Hoe de Duitsers Praag binnentrokken, het moment dat Eugenio Pacelli werd gekozen tot paus Pius XII en de allerindrukwekkendste foto uit mijn herinnering van die tijd: hoe op 3 september 1939 een bepruikte heraut in Londen de oorlogsverklaring aan Duitsland voorlas, toen dat Polen was binnengevallen. In de oorlog heb ik ruim twee jaar in huis gewoond bij een oom en tante in het Achterhoekse Groenlo, onder andere tijdens de Hongerwinter. Daar lazen ze NRC. Dat vond ik een heel saaie krant: er stonden geen foto’s in!”

Levensloop

Anton: „Het Algemeen Handelsblad en later NRC Handelsblad zijn nauw verbonden met mijn levensloop. Mijn geboorte-advertentie stond erin, mijn eindexamen gymnasium, mijn kandidaats en doctoraal rechten, onze verloving en huwelijk, de geboorte van onze kinderen, het huwelijk van mijn jongste dochter, die samenviel met onze gouden bruiloft, en de overlijdensadvertentie van mijn vrouw, in 2014.

„Dankzij de krant heb ik tweemaal een buitenproportioneel examenresultaat behaald. In 1949 kreeg ik een 10 voor mijn mondeling examen vaderlandse geschiedenis over de onderhandelingen met de Indonesiërs tussen 1945-49. Ik had me daar intensief in verdiept met behulp van de krant. In 1954 deed zich iets vergelijkbaars voor tijdens mijn studie rechten: het laatste examenonderdeel viel op 15 december, de dag dat koningin Juliana het Statuut voor het Koninkrijk afkondigde in de Ridderzaal. Ik kende de hoogleraar goed en dacht dat hij daar mogelijk over zou beginnen. Op de redactie van het Handelsblad aan de Nieuwezijds Voorburgwal heb ik toen de leggers met kranten doorgespit, waardoor ik veel over het onderwerp te berde kon brengen. Ik slaagde royaal.

„Ik leef sober. Mijn hobby’s – het zeezwemmen van maart tot november, wandelen en voorstellingen bezoeken – kosten me nauwelijks geld. Verreweg mijn grootste uitgave is huisvesting. Maar daarin draagt mijn kleindochter bij, die sinds kort de verdieping boven mij bewoont. We zien elkaar een paar keer per week en haar aanwezigheid geeft een gevoel van veiligheid en kameraderie. Mijn vrouw overleed plots, na een val. Dat kan mij ook overkomen.

„Mensen vragen wel eens waarom ik geen computer, internet of mobiele telefoon heb. Ze denken dat ik veel mis. Maar ik lees dagelijks Teletekst, volg het journaal, kijk naar veel documentaires en lees twee kranten. En ik heb het daardoor rustiger dan andere mensen.

„Ja, ik kan terugkijken op een geweldig leven, met een heerlijke vrouw met wie ik 61 jaar samen ben geweest, een goede gezondheid en een prachtige baan die veel voldoening gaf. Ik hoop bij goed bewustzijn nog een aantal mooie jaren te mogen beleven.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl