Help ik bij ruzie van mijn dochter met haar vriendinnen?

Opgevoed Elke week legt Annemiek Leclaire een lezersvraag voor aan deskundigen.

Illustratie Fiona Broese van Groenau

Vader: „Mijn dochter van 12 heeft veel vriendinnen maar van de onderlinge strubbelingen begrijp ik niets. De ene dag is het ruzie met de een, de andere dag wordt een ander weer buitengesloten, de derde dag is mijn eigen dochter de pispaal en zit ze verdrietig thuis. Als ik vraag of ik kan helpen, of het met de andere ouders moet bespreken, wil ze dat niet. Deze conflicten duren soms best lang, een week of zo, maar blijken daarna ineens weer opgelost te zijn. Wanneer bemoei ik me wel met die ruzies en wanneer niet? Als ik zelf in een conflictsituatie verzeild dreig te raken met iemand die belangrijk voor me is, dan benoem ik het probleem en probeer het uit te praten. Dat lukt meestal wel.”

Naam is bij de redactie bekend. (Deze rubriek is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen.) Wilt u een dilemma in de opvoeding voorleggen? Stuur uw vraag of reacties naar opgevoed@nrc.nl.

Perspectief leren zien

Loes Keijsers: „In de leeftijdsfase tussen 12 en 16 jaar leren kinderen belangrijke sociale vaardigheden, waaronder omgaan met conflicten. Door haar vele vriendinnen heeft uw dochter gelukkig genoeg oefenmateriaal, dat geldt niet voor iedere tiener.

„We zien dat meisjesgroepen iets hoger scoren op relationele agressie zoals elkaar buitensluiten en uit de appgroep gooien, en jongens wat hoger op fysieke agressie.

„U kunt uw kind helpen door haar vragenderwijs inzicht te laten krijgen in de situatie. Wat gebeurde er precies, wat zei zij, hoe reageerde die ander? Wat deed een derde vriendin toen?

„Ook kunt u uw dochter vanuit verschillende perspectieven leren kijken: wat zou de ander hebben gevoeld? Snapt ze dat het voor de ander misschien ook een beetje vervelend was? Dergelijke gesprekken halen niet alleen de stress van de situatie af, maar zijn ook heel vormend. Zodra je de andere ouder gaat opbellen over het gedrag van diens dochter, ontneem je je kind de kans iets te leren.

„Voor conflictoplossing geldt over het algemeen: houd het klein, doe het meteen, houd het persoonlijk. Dat wil zeggen: spreek iemand er meteen op aan zodra je iets niet leuk vindt, daardoor laat je het niet oplopen, en doe het face to face. Ruziemaken via WhatsApp is een heel slecht idee.”

Spelregels volgen

Marga Akkerman: „Dergelijke ruzies zijn onder tieners heel normaal, daar hoeft u niet van te schrikken. Waar kinderen samenkomen, wordt ruzie gemaakt. Dat gaat zo door tot ver in het voortgezet onderwijs.

„Voor de sociale ontwikkeling zijn drie elementen essentieel: het kunnen begrijpen van non-verbale signalen, het zich kunnen inleven in het standpunt van een ander, en het kunnen stellen van grenzen. Dat uw dochter veel vriendinnetjes heeft, betekent dat er veel ‘oefenmateriaal’ voorhanden is. Daar hoort het hebben van ruzie ook bij.

„Er zijn wel enkele spelregels. Je doet een ander geen pijn. Als iets aan de ander je niet bevalt, ga je niet slaan, schreeuwen of de ander uitschelden; je geeft duidelijk aan wat je niet bevalt. Kinderen leren deze principes bij voorkeur thuis, aangevuld door aanwijzingen van de leerkracht.

„Voor u biedt het een mooi opvoedmoment om met haar over haar eigen en andermans grenzen te praten. Ze mag als iemand een nare opmerking maakt, zich best even bezinnen op de vriendschap en als het vaker gebeurt zich de vraag stellen: wil ik hier wel bij horen als er zo met elkaar wordt omgegaan? Bedenk wel dat erbij horen voor een puber heel belangrijk is.”

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.