Team Ineos won jarenlang de Tour de France, maar rijdt nu onherkenbaar rond

Team Ineos Jarenlang domineerde de wielerploeg van Team Ineos, voorheen Team Sky, de Ronde van Frankrijk. De macht is dit jaar overgenomen door een Nederlandse formatie: Team Jumbo-Visma.

Egan Bernal (midden) van Team Ineos zwoegt omhoog op de Grand Colombier in de vijftiende etappe.
Egan Bernal (midden) van Team Ineos zwoegt omhoog op de Grand Colombier in de vijftiende etappe. Foto Sebastien Nogier/EPA

Het leek wel of hij zich verontschuldigde, Egan Bernal, toen hij zondag met nog dertien kilometer tot de top van de Grand Colombier het tempo van zijn concurrenten niet meer bijhouden kon, en hoofdschuddend in de camera keek.

Tegenover zijn trouwe fans uit Colombia, die zelfs in het coronajaar met vlaggen langs de kant waren gaan staan, in de hoop net als vorig jaar door hem in vervoering te worden gebracht. Reken maar dat hij die druk op zijn schouders voelde duwen. Tegenover zijn ploegmaten en collega’s bij Team Ineos, die moesten gaan wennen aan het idee dat ze het geel niet naar Parijs zouden brengen. Dat verwachtingspatroon woog misschien nog wel het zwaarst. Maar hij had simpelweg de benen niet. En er waren renners beter dan hij. Aldus kwam er een einde aan de alleenheerschappij van het rijkste team van het peloton, dat de afgelopen acht jaar zeven keer de Tour won.

Het tekende zich al af in de weken voorafgaand aan de start in Nice, toen Jumbo-Visma domineerde in de Franse voorbereidingskoersen. Ineos zag zich genoodzaakt over te schakelen op een noodscenario toen tijdens de Dauphiné bleek dat twee beoogde kopmannen hun gebruikelijke niveau niet haalden.

Chris Froome Foto Hollandse Hoogte

Chris Froome

Van Chris Froome (35) mocht dat in alle redelijkheid ook niet verwacht worden. Hij was een jaar geleden tegen een rotswand in stukken geslagen en mocht blij zijn überhaupt weer op een fiets te zitten.

Maar dat Geraint Thomas (34) bergop door Wout van Aert op achterstand werd gereden was voor de ploegleiding van Ineos een grotere tegenvaller. Hij was de koersloze coronaperiode niet lekker doorgekomen, en had meer wedstrijden nodig om in vorm te raken. En dan zijn ze bij de Britse formatie spijkerhard. Het enige wat daar telt is succes in de Tour de France. De twee meest ervaren krachten, samen goed voor vijf Tourzeges, werden aan de kant geschoven. Froome mocht voor de Vuelta gaan, Thomas voor de Giro. Troostprijzen welbeschouwd.

In allerijl werd de Ecuadoriaan Richard Carapaz opgeroepen, de Giro-winnaar van vorig jaar, die in Italië zijn titel zou verdedigen. Zijn vormpiek lag ná de Tour, dus dat was niet ideaal, en bovendien was hij in de Ronde van Polen hard gevallen. Maar er moest een kopman naast Bernal, want met die benadering was in de voorbije jaren succes geboekt toen Ineos nog Sky heette. Bernal was overigens ook niet pijnvrij. Al in de Dauphiné klaagde hij over rugpijn. Het kon zijn dat hij in Colombia te veel en te hard had getraind.

Teambaas David Brailsford wist er wel een mooi verhaal van te maken, voorafgaan aan de Tour. Een nieuwe generatie renners diende zich aan. En twee Spaanssprekende kopmannen zouden elkaar goed begrijpen. Met Pavel Sivakov hadden ze daarnaast een groot talent als meesterknecht, die best wel eens als schaduwkopman kon fungeren. Zo stelde Ineos toch nog drie beschermde renners op.

Maar al in de eerste etappe sloeg het noodlot toe, toen het boven Nice zo hard ging regenen dat het halve peloton over de rijbaan gleed. Sivakov zou er door zijn verwondingen in de rest van zijn Tourdebuut amper nog aan te pas komen. Een gemankeerd Ineos moest voor het eerst in al die jaren in de achtervolging. Ook omdat Jumbo-Visma ze in de volle breedte voorbij was gestoken. „Jumbo is gewoon een kopie van wat wij jaren geleden waren”, zegt Ineos-ploegleider Servais Knaven. „Toen kon niemand aan ons tippen, nu zijn zij dat. Ze doen dat heel effectief. En hebben er de renners voor.”

Uitgaven en sportieve resultaten van Sky en Ineos

Er waren etappes bij dat je Ineos amper op de voorste regionen van het peloton zag rijden, onherkenbaar in een ondergeschikte rol. Ze lieten het initiatief aan de Nederlanders, misschien in de hoop dat die met hun krachten zouden smijten en in de derde week opgerookt zouden zijn. Maar er is iets onoverwinnelijks in Jumbo-Visma gekropen nu ze het geel in de ploeg hebben en de kans met de dag groter wordt dat ze de Tour daadwerkelijk gaan winnen. Alleen de Sloveense eenling Tadej Pogacar is nog een echte bedreiging.

Kritiek op Brailsford

Na de ineenstorting van Bernal op de Grand Colombier klonk kritiek op de keuze van David Brailsford om twee van de grootste ronderenners van het decennium thuis te laten. Bradley Wiggins, Tourwinnaar met Sky in 2012, zei bij Eurosport dat Ineos een ervaren leider in deze Tour mist. Alleen al de aanwezigheid van Thomas aan de eettafel had er misschien voor kunnen zorgen dat Bernal beter met de druk om had kunnen gaan. „Ik denk dat Egan nu inderdaad iemand mist die dit soort dingen al heeft meegemaakt”, zegt zijn ploeggenoot Dylan van Baarle. „Hij is pas 23, moet nog veel leren. Tegelijkertijd waren Chris en Geraint niet goed genoeg, en Richard [Carapaz] wel. Op dat moment hebben ze de juiste beslissing genomen.”

Bradley Wiggins Foto Hollandse Hoogte

De impact van de Tourzege van vorig jaar op Bernal valt niet te onderschatten, zegt Knaven. „Hij kwam net kijken, en won de Tour. In Colombia is hij een nationale held. Dat doet nogal wat met zo’n jongen. Hij heeft een paar stappen overgeslagen. We moeten nog evalueren of dat hem nu heeft dwarsgezeten. Maar misschien is een keer verliezen wel de beste stap in zijn ontwikkeling.”

Wat rest voor Ineos is proberen een etappe te winnen. Dat lukte al niet meer sinds de zege van Thomas op de Alpe d’Huez, in 2018. Van Baarle: „Met die intentie kwamen we niet naar de Tour. Maar nu de kansen er zijn, moeten we die met beide handen aangrijpen.” Hij ziet zichzelf wel in de kopgroep zitten, deze dinsdag. Met een beetje geluk. En als de benen goed zijn.