Necrologie

Maker van betaalbaar design sinds de swinging sixties

Terence Conran 1931-2020 De designer en oprichter van meubelketen Habitat was ervan overtuigd dat goede vormgeving de kwaliteit van het leven verhoogt. Van meubels en beddengoed tot hip servies.

Terence Conran op de tentoonstelling ‘Terence Conran: The Way We Live Now’ (2011) in het Design Museum in Londen.
Terence Conran op de tentoonstelling ‘Terence Conran: The Way We Live Now’ (2011) in het Design Museum in Londen. Foto by CARL COURT/ AFP)

Sir Terence Conran, de Britse ontwerper en zakenman, is zaterdag op 88-jarige leeftijd overleden. In Nederland is hij vooral bekend van zijn winkelketen Habitat, dat vestigingen in verschillende steden had. In zo’n 20 andere landen is Habitat nog steeds actief ergens in het spectrum tussen Goed Wonen en Ikea, met een betaalbare woninginrichting van goede kwaliteit. De stijl is licht en modern, een combinatie van Scandinavisch ontwerp en de eenvoud van het Franse platteland. Conrans overtuiging was dat goede vormgeving de kwaliteit van het leven van mensen verhoogt.

Terence Conran werd in 1931 geboren in Kingston upon Thames. Hij studeerde textielontwerpen aan de Central School of Art in Londen, vanuit een studentenkamer met meubels die hij afzichtelijk vond. Die tuttigheid, daar wilde hij verandering in brengen. Zodoende richtte hij na zijn afstuderen in 1948 een werkplaats op samen met graficus Eduardo Paolozzi, waar hij zelf meubels, keramiek en stoffen ging ontwerpen.

Zoals Paolozzi een vooruitstrevende Pop art-kunstenaar werd, zo vernieuwde Conran designmethodes: zijn meubels ging hij vanaf 1962 verkopen in platte dozen, pakketten waarmee de klanten zelf de delen konden samenstellen. Bestaande meubelzaken vond hij veel te ouderwets en rommelig en dus zette hij in 1964 de stap die hem beroemd zou maken: een eigen meubelzaak, Habitat. Dat bood alles voor een modern huishouden, van beddengoed tot servies. Hip en modern werd het gezien als onderdeel van de Londense Swinging Sixties, de generatie van Mary Quant en andere vernieuwers. Al vergeleek Conran zelf zijn ambitie met die van William Morris, de geestelijk vader van de Britse arts & crafts.

Voormalige bandendepot van Michelin in art nouveaustijin Chelsea. Conran vestigde er in 1987 het vlaggeschip van zijn The Conran Shop. Foto Andy Drysdale

Zijn visie sprak het duidelijkst uit de aankoop in 1987 van Michelins voormalige bandendepot in schitterende art nouveaustijl in de Londense wijk Chelsea. Hij vestigde er na een trefzekere verbouwing het vlaggeschip van zijn The Conran Shop en het spraakmakende restaurant Bibendum.

Eenvoud

Als kind al maakte Terence van alles uit niets, zoals een scheepje van houtafval dat hij verruilde voor waardevoller spullen. Toen al een ondernemingsgeest, zei hij daar later over. Maar het waren ook de oorlogsjaren die hem vormden, een grauwe tijd van zelfredzaamheid. Stilistisch putte hij inspiratie uit een reis door Dordogne in 1953, langs eenvoudige marktkramen en cafés met goed eten. „Waarom kunnen wij in Engeland niet ook van zo’n leven genieten?”, vroeg hij zich af. Eenvoud en kwaliteit werden bepalend in al zijn ondernemingen, van zijn meubelzaken tot meer dan vijftig restaurants. In 1972 opende hij de The Conran Shop, bestaande uit acht designwinkels in Londen, Parijs, New York en Japan.

Hij had een hekel aan Thatcher, maar omarmde de economische mogelijkheden die haar beleid in de jaren tachtig schiep. Toch zouden de zaken niet altijd vlekkeloos verlopen. Grote spijt had hij achteraf van een fusie met British Home Stores die niet goed verliep en waardoor hij in 1990 als directeur van Habitat moest aftreden. In Nederland ging Habitat in 1999 failliet.

Maar intussen was hij al bezig met het oprichten van het Design Museum, ook gestoeld op de educatieve taak van design. Deyan Sudjic, voormalig directeur van het museum: „Niemand heeft meer betekend voor het scheppen van een modern Groot-Brittannië dan Terence Conran. Hij heeft zijn hele carrière gewijd aan het zoeken naar manieren om het leven voor iedereen te verbeteren.”

Conran trouwde vier keer en kreeg vijf kinderen, onder wie vormgever Jasper Conran. Volgens het Design Museum stierf Conran vredig in zijn achttiende-eeuwse landhuis in Barton Court ten westen van Londen.