Opinie

Navelstaarderij

Marcel van Roosmalen

Met het voetbalpraatprogramma Veronica Inside begon dan vrijdag eindelijk het nieuwe voetbalseizoen. Tenminste na ongeveer twintig minuten, want eerst belandden we nog even in hetzelfde gelul als waarin we waren achtergelaten. Een monoloog van Johan Derksen, waarin hij samenvatte wat er was gebeurd sinds zijn grappig bedoelde opmerking over Akwasi.

Navelstaarderij 2.0, uniek in de nationale mediageschiedenis. De oogopslag van presentator Wilfred Genee zei meer dan duizend woorden. De man die zelf iedereen bleef sarren met de drek waar ze niet nog een keer in wilden worden ondergedompeld sprak zijn meningsverschillen liever niet met al die kijkers erbij uit. Met andere woorden: hij lag op zijn rug, de pootjes omhoog en er was helemaal niemand meer over die hem nog over zijn buikje wilde aaien.

Een half uur later volgde de analyse van Angela de Jong, de door Hans Nijenhuis veel te hard opgeblazen ballon van het AD. Ze zat aan bij Op1 en had, zoals gebruikelijk, aan een halve uitzending genoeg om een keihard oordeel te vellen. De schwung was er bij het voetbalpraatprogramma voor altijd uit. Uiteraard overschatte ze zichzelf ook weer: ze memoreerde dat ze ook was besproken door ‘de heren’, hetgeen volgens haar ‘natuurlijk’ allemaal bedoeld wasom haar gunstig te stemmen… Maar daar trapte ze uiteraard niet in, zei ze met de jaloersmakende zelfverzekerdheid van iemand die denkt dat de aarde plat is. Ze is zo dom dat ze zelf denkt dat ze altijd gelijk heeft.

Terwijl het toch een optimistische avond was. Veronica Inside ging na de zelfanalyse door met waarom het ooit begon: praten over voetbal. Over de terugkeer van Arjen Robben, Henk ten Cate als mogelijke bondscoach en over Ajax.

Er wordt wel eens laatdunkend gesproken over het belang van voetbal, maar we hebben allemaal gezien wat ervan komt als we maanden zonder moeten. Voetbalpraatprogramma’s gingen opeens over media en politiek en in het verlengde daarvan zaten we opeens opgescheept met duizenden virologen, complotdenkers en politicologen en hun onbehouwen meningen die ze in normale omstandigheden voor het voetbal bewaren. Pak het volk brood of spelen af en ze gaan muiten of ze raken van het padje, of alle twee.

Geef ze naast de dagelijkse ellende de blessure van Arjen Robben, een stroef draaiend PSV en voor mijn part Van Gaal als bondscoach, geef ze een ventiel om aan te draaien zodat er af en toe sloot valse lucht uit kan.

Voetbal is geen spelletje. Het is veel belangrijker, juist omdat het om niets gaat.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.