Opinie

Het OM werpt met wissel van officier zelf schaduw op integriteit

Racisme

Commentaar

Mag een officier van justitie met onder meer discriminatie in haar portefeuille bestuursvoorzitter zijn van een lokaal Meldpunt Discriminatie? Tot zondagavond was daar volgens het OM niets mis mee. Een dergelijke functie lag zelfs ‘voor de hand’, gezien de wens om officieren niet alleen in de rechtszaal maar ook in de samenleving te laten fungeren. Alleen werd de betreffende officier zondagavond wel haastig en onverwacht van een grote discriminatiezaak af gehaald die maandagochtend begon. Dit uitsluitend en alleen vanwege beeldvorming op sociale media, die volgens het OM de aandacht van de zaak af dreigde te leiden „omdat zij nu zo in de schijnwerpers is komen te staan”.

Kortom, de officier nam de juiste beslissingen, was transparant over de nevenbetrekking, waarmee het OM instemde, die voor iedereen vindbaar was en overigens ook paste bij haar functie. En toch werd ze gewisseld, vlak voor een groot en symbolisch bedoeld strafproces over opruiing, discriminatie en belediging met vier zittingsdagen en 25 verdachten.

„De parketleiding staat volledig achter haar en heeft alle vertrouwen in haar, maar […]” zo leidde het OM zijn beslissing in. Onder het mom van het een werd het tegenovergestelde bereikt. Het OM bevestigt nu dat er in alle onjuiste verwijten van belangenverstrengeling, dubbele petten en oneerlijkheid dus wel een kern van waarheid moet zitten. Anders had deze officier haar toga wel mogen aantrekken. Maar zóveel vertrouwen heeft het OM kennelijk nu ook weer niet.

Nu staan de schijnwerpers pas écht op deze strafzittingen. En vooral ook op het OM zelf. Een beetje strafadvocaat zal van deze zelf veroorzaakte scheur in de geloofwaardigheid van het OM de komende dagen gebruik proberen te maken.

Lees ook: Akwasi neemt uitspraken terug, zaak geseponeerd

Kennelijk is het toch níét in orde voor een officier met deze specialisatie om bij het Meldpunt Discriminatie die bestuursfunctie te bekleden. Daarbij is het goed om te weten dat deze meldpunten een verplicht uitvloeisel zijn van de Wet gemeentelijke antidiscriminatievoorzieningen, die burgers toegang moet bieden tot een klachtmogelijkheid. Semioverheid, dus, bestuurd door deskundigen uit wetenschap, overheid en belangengroepen. De betreffende officier werd opgevolgd door een voormalig lid van het College voor de Rechten van de Mens, annex plaatsvervangend rechter in de rechtbank Amsterdam. Zo wordt behalve neutraliteit en rechtsstatelijkheid ook een doelmatige besteding van belastinggeld gewaarborgd. Die maatschappelijke verankering staat nu op losse schroeven.

Dat zo’n nevenfunctie op sociale media wordt aangegrepen om een ongefundeerde stroom kwaadwillige suggesties en misinformatie te verspreiden is afkeurenswaardig. Het zou door het OM op de hand gewogen moeten zijn voor wat het is: te negeren onzin en flauwekul. Symbool voor de volledig uit de hand gelopen polarisatie op het thema racisme en discriminatie. Kennelijk moeten bestuurders van dergelijke rechtsstatelijke instellingen vanaf nu beducht zijn voor schade door werkgevers met slappe knieën.

Het OM heeft door opportunistisch meewaaien in de Twitterstorm nu alle officieren kwetsbaar gemaakt. En een modderfiguur geslagen bij het slachtoffer, NRC-columniste Clarice Gargard, voor wie deze officierswissel pijnlijk is en vreemd. En terecht achterdochtig stemt. Verder vestigt het OM de vreemde norm dat „in de schijnwerpers staan” voorkomen moet worden. Terwijl de samenleving niet meer vraagt dan een toga, integriteit, kennis én een rechte rug. Dat mag, nee, dat móét juist in de schijnwerper.