Recensie

Recensie Muziek

Uiterst droevig slot van openingsconcert Gaudeamus

Klassiek De 75-jarige Gaudeamus Muziekweek ging van start met een hoogstaande muzikale tapasavond. Atypisch: slechts één wereldpremière. Calliope Tsoupaki componeerde het indringende snapshot Summer 2020.

Musici van Asko|Schönberg tijdens het openingsconcert van Gaudeamus Muziekweek 2020.
Musici van Asko|Schönberg tijdens het openingsconcert van Gaudeamus Muziekweek 2020. Foto Maarten Mooijman

Geen feest zonder ballonnen, zei presentatrice Eva Cleven. De jubileumeditie van de 75-jarige Gaudeamus Muziekweek begon met een geweldige verrassingsperformance: geluidskunstenaar Hans van Koolwijk liet 75 ballonnen met fluiten eraan opstijgen naar de nok van Vredenburg, waarbij ze een schitterend fluitconcert van glijtonen voortbrachten. Klein en inventief, met groot effect: dat was de rode draad die door het openingsconcert liep, in wisselende samenstellingen uitgevoerd door Asko|Schönberg. Het concert was live te volgen op internet, net als de rest van het festival.

De organisatie verstrekte de afgelopen jaren compositie-opdrachten met het oog op een grootse viering, maar de meeste van die opdrachtwerken konden met de huidige beperkingen niet worden uitgevoerd. Ze zijn doorgeschoven naar, hopelijk, de volgende editie. In plaats daarvan trapte het festival af met tien kleine en veelal onbekende werken van illustere winnaars van de Gaudeamusprijs, zoals Anna Korsun, Yannis Kyriakides en Richard Ayres. Het resulteerde in een diverse muzikale tapasavond van hoge kwaliteit, gelardeerd met anekdotes van directeur Henk Heuvelmans.

Violiste Adinda van Delft op het openingsconcert van Gaudeamus Muziekweek 2020. Foto Maarten Mooijman

Contrabassist James Oesi zong lekker onbesuisd in Louis Andriessens protestlied ‘Y después’ op tekst van Lorca. Pianiste Pauline Post bereidde guacamole op een uitversterkt snijblok in Pauline Oliveros’ Kitchen symphony, ‘peace soup’. Joey Marijs speelde de slagwerksolo Wake van Michel van der Aa zo furieus, dat de microfoonstandaards ternauwernood bleven staan. De elfjarige violiste Adinda van Delft, de jongste Gaudeamus-performer ooit, zorgde met haar spel én uitstekende Engels voor een smeltmoment.

Lees ook: ‘Gaudeamus is er om de dromen van jonge makers waar te maken’

De enige wereldpremière was Summer 2020 van Calliope Tsoupaki. Ze had een feeststuk voor Gaudeamus willen schrijven, maar het was een allesbehalve feestelijke zomer, zei ze. Zeven musici speelden een dansje, maar slepend, met zware benen, verzandend in etherische lamentatie en oosters aandoende drones. Telkens werd de dans hernomen, tevergeefs. Uit de drones groeide een akoestisch alarm dat steeds vaker de muziek overstemde. Dat collectieve, indringende loeien, op de dag van de tragedie in het vluchtelingenkamp Moria op Lesbos, in Tsoupaki’s geboorteland, was huiveringwekkend.