Einde Kardashians belangrijker dan brand op Lesbos

Zap De brand in het vluchtelingenkamp op Lesbos bracht veel hulpverleners op tv die al jaren ‘brand!’ roepen.

Hulpverlener Steffi de Pous over de branden in vluchtelingenkamp Mouria in Op1.
Hulpverlener Steffi de Pous over de branden in vluchtelingenkamp Mouria in Op1. Omroep MAX

De coalitie der hartelozen bestond woensdagavond op tv alleen nog uit Wierd Duk. Na de verwoestende brand in vluchtelingenkamp Moria op Lesbos was de Telegraaf-journalist het enige panellid (van vier) in Dit vindt Nederland! (SBS6) die zich uitsprak tegen de stelling dat Nederland opvang moet bieden aan 500 minderjarige vluchtelingen uit het kamp. Hij zag meer in „tenten in Saoedi-Arabië” die daar al stonden „voor de hadj”.

In hetzelfde programma zei hulpverlener Adriaan Kok zeker te weten dat er doden bij de brand waren gevallen én dat een Nederlandse ngo deels debet zou zijn aan de onrust – informatie die in het luchtledige bleef hangen omdat Dit vindt Nederland! geen middelen had om die te checken. Wel was de stelling voorgelegd in een opiniepeiling, waar bleek dat 52 procent van de ondervraagden het met Duk eens was. Maar die hadden misschien niet alle beelden van door het donker vluchtende mensen gezien, of van de gezinnen die verspreid over het asfalt van een weg lagen te slapen, de gelukkigsten op een dun matje.

Fidan Ekiz, de verre van opinieschuwe duopresentator van De vooravond (BNNVARA), pleitte aan het begin van haar uitzending voor opvang van de kinderen in Nederland. Daarna volgde de orde van de dag. Het nakende afscheid van Keeping up with the Kardashians was belangrijker bevonden dan keeping up with the refugees. Een vergelijkbare keuze werd gemaakt bij Jinek (RTL4), waar van alles over acteur Hugh Grant („Hij hapert bij elke zin, dat is heel charmant”) te horen was.

De onbevestigde getuigenis van de hulpverlener in Dit vindt Nederland! maakte duidelijk dat er een wereld te winnen was aan verslaggeving over de ramp. Wie overzicht wilde krijgen, had het meest aan Nieuwsuur. Dat bracht een ooggetuigenverslag, een gesprek met correspondent Saskia Dekkers die morgen vanuit Athene naar Lesbos gaat en een degelijk interview met een hulpverlener. Politiek verslaggever Arjan Noorlander voorspelde dat de posities in Den Haag zouden gaan schuiven. Voorlopig zat staatssecretaris Broekers-Knol (VVD) nog op de lijn-Duk.

Op1 legde contact met Caroline Willemen van Artsen zonder Grenzen op Lesbos, die vertelde dat de resten van het kamp inmiddels ook in brand stonden. Aan tafel in de studio maakte Steffi de Pous van de organisatie Because we carry indruk. Ze kon per sectie aanwijzen waar de branden waren ontstaan (bij de kwetsbaarste groepen): „Ik heb daar de deuren nog staan schilderen.” Een al jaren rampzalige toestand was door corona echt onhoudbaar was geworden: „Door de lockdown van het kamp is er is al maanden geen psychosociale hulp meer gegeven.” Overigens reageerde iedereen hetzelfde op de vraag of bewoners zelf de branden hadden aangestoken: er volgde nooit een direct antwoord, maar uitleg over hoe de wanhoop in het kamp wel tot een explosie moest leiden.

Dat was het pijnlijke element in al die gesprekken, een avond lang. Dat zoveel hulpverleners zich al jaren het vuur uit de sloffen lopen om de vluchtelingen op Lesbos te helpen. Dat zij al honderden malen hebben uitgelegd hoe mensonterend de situatie is. Dat Europa, dat Nederland daar al vijf jaar lang op reageert door in grote eensgezindheid de andere kant op te kijken.

Aan het slot van het gesprek in Op1 vroeg Carrie ten Napel aan Steffi de Pous wat er volgens haar moest gebeuren. Ze antwoordde met een zucht: „Moet ík nu op Facebook gaan vragen om tenten? Ik wil het best doen hoor, maar is die verantwoordelijkheid bij mij?” Het zei eigenlijk alles.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.