Kevin.

Foto Willem de Kam

Interview

Kevin: ‘Je moet jezelf blijven uitdagen’

Hiphop Op zijn nieuwe album ‘Animal Stories’ heeft de Rotterdamse rapper Kevin trage, imposante flowstijl geperfectioneerd. „Als ik mezelf niet weet te overtreffen, kan ik beter stoppen.”

Op de hoofdtribune van S.V.B. Excelsior Rotterdam houdt Kevin de Gier (1994) een luistersessie. Hij laat er pers, vrienden, familie en collega-artiesten zijn nieuwe album horen. „Mijn beste tot nu toe”, zegt hij als hij ruimte heeft voor een gesprek. „Waar ’m dat in zit? Ik heb met, in mijn ogen, de beste producers van Nederland gezeten. Mijn flow is beter dan op mijn vorige album, mijn stem is fijner om naar te luisteren. Alles is een leveltje hoger nu.”

De ras-Rotterdammer stelt dat hij dat niveau alleen kon bereiken door veel vlieguren te maken. „Ik zie elke studiosessie als een training. Ik heb een ritme nodig, een bepaalde structuur. Net als vroeger, toen ik hier speelde”, zegt hij terwijl hij het stadion in Kralingen inkijkt vanaf de bovenste rijen stoelen. „Vijf keer per week trainen, wedstrijden spelen, de prestatiedruk. Zo’n soort ritme heb ik wel meegenomen in mijn rapcarrière. Elf jaar lang speelde ik hier, nadat ik hier met mijn moeder binnen was gelopen. Ik mocht meteen meedoen. En ook nu; van de trainers tot de materiaalman, ze kennen me hier allemaal. Het is een kleine club. Hier een luistersessie houden voelt als thuiskomen.”

Slow flow animal

De parallel met zijn nieuwe label Noah’s Ark, waar hij zijn eigen label Animal Stories onderbracht, is makkelijk te trekken: „Ik heb nu een klein, maar goed team om me heen. Al sinds de eerste single ‘Gordelweg’ rennen ze voor me. Daar raak je zelf ook gemotiveerd van.” Op Animal Stories, zijn eerste album onder die gezamenlijke vlag, horen we volgens hem de essentie van Kevin. Gretig en melodieus rappend in verhalende vorm, over hoe hij kijkt naar zijn buurt en de stad, de huidige rapscene en naar zijn eigen opkomst.

„Ik vertel gewoon wat ik meemaak en wat ik zie”, vertelt hij daarover. Vanaf het moment dat hij doorbrak noemde hij zichzelf ‘slow flow animal’, naar een uitspraak die de Marokkaans-Amerikaanse rapper French Montana ooit deed in een video op YouTube. Zijn trage vertelwijze hypnotiseert, maar past ook bij zijn ontwikkeling volgens hem: „Als ik bepaalde keuzes niet of anders had gemaakt, was ik waarschijnlijk verder geweest nu. Maar het tempo waarin mijn carrière zich nu ontwikkelt, voelt goed.”

Hij gaat verder: „Als ik nu naar mijn vorige album [Vrij uit 2019, red.] luister, hoor ik dat ik niet lekker in mijn vel zat toen ik het maakte. In Animal Stories hoor ik mijn meest complete album. Ik heb alles erin gestopt dat ik de afgelopen jaren heb geleerd. Het voornaamste? Dat ik ongeforceerd muziek moet maken en niet op zoek moet naar een hit. Zo zat ik met Carlos van Project Money in de studio en maakte het opzetje van ‘Lifestyle’. Carlos liet het de volgende dag in een andere sessie weer horen aan Frenna. Die raakte er zo enthousiast door dat hij er meteen op wilde springen. Toen moest ik nog hard werken aan een extra couplet. Zo moet je elkaar blijven uitdagen, maar ook jezelf. Als ik mezelf niet weet te overtreffen, kan ik beter stoppen.”

Het is een uit de hand gelopen passie voor het schrijven, voor het rijmen

Hiphopklassiekers

Animal Stories is volgens hem een album waar de hiphopscene zich aan kan optrekken. „Ik zie artiesten tegenwoordig in één week tijd een schrijverskamp organiseren en er snel geld mee verdienen. Dat komt de kwaliteit van albums niet ten goede. Dat zeg ik als liefhebber. Ik hoop dat men al luisterend beseft dat hier een hoop tijd, energie en moeite inzit.”

Kevin heeft over de details nagedacht en speelt met de verwachtingen van fans. Voorgenoemde collega Frenna is een koning in het maken van catchy refreinen, maar doet op Kevins album een couplet. Hef staat bekend om klassieke straatraps in coupletten, maar verzorgt weer een refrein. Kevin en zijn producersteam halen hun inspiratie uit hiphopklassiekers uit de jaren negentig en uit 00’s-r&b en weten dat zo te monteren dat het nergens gedateerd klinkt.

Regelmatig klinken op die fijne producties sneren naar vroegere sceptici; mensen die hem in het verleden vertelden dat het niets ging worden met rap. „Dat leek logisch voor hen. Ik kom van rappen in portieken met mijn vrienden. In die tijd dachten we nooit aan serieus geld verdienen met hiphop. Er werd nogal eens lacherig gedaan; ik was altijd dat mannetje dat stoer deed met zijn gezicht op YouTube. Uiteindelijk heb ik gewoon het geluk gehad dat ik hier mijn werk van heb kunnen maken. En dat terwijl ik het niet eens als werk zie. Het is een uit de hand gelopen passie voor het schrijven, voor het rijmen.” Hij praat zoals hij rapt; kalm, relaxed en zelfverzekerd. „Ik denk dat als je ergens passie voor hebt, je het verst komt. Maar ik ben vooral dankbaar dat het zo gelopen is.”