Hij kon geen familieman zijn

Exgenoten Hoe kijk je terug op een relatie? Toen Jody zwanger werd, begon Martijn zich tegen het gezinsleven te verzetten.

Illustratie Martien ter Veen op basis van privéfoto’s
Illustratie Martien ter Veen op basis van privéfoto’s

Jody

‘Het vriendje dat ik voor Martijn had was een player, een man die aan de lopende band vreemdging. Martijn was het tegenovergestelde. Lief en zorgzaam. Iemand die je het gevoel geeft dat hij je veiligheid kan bieden. Als ik hem zijn doodzieke vader, die hij intensief verzorgde, zag omhelzen, smolt ik gewoon. Ik had zelf indertijd nogal wat mentale issues. Een eetstoornis, paniekaanvallen. Ik dacht echt dat ik in hem een stabiele partner had gevonden.

„Toen we een jaar samen waren, bleek ik zwanger. Door een hormonale stoornis ben ik verminderd vruchtbaar, dus ik was dolblij. Maar Martijn reageerde negatief. Ik zei: ‘Ik ga dit kind houden en je kunt kiezen of je erbij blijft of niet.’ Hij besloot te blijven, maar begon extreem veel uit te gaan. Steeds vaker, steeds later.

„Ook na de geboorte van onze zoon hield zijn vluchtgedrag aan. Het punt was: Ik begreep waar die losgeslagenheid, zijn verzet tegen het gezinsleven, vandaan kwam. Na de zorg voor zijn vader was hij er gewoon nog niet aan toe. Dus elke keer wanneer hij zei: ‘Sorry, ik ga eraan werken’, vergaf ik hem. We zijn nog in relatietherapie geweest, maar hebben het toch niet gered samen.

„Wat ons daarna gelukkig wel gelukt is, is een goed co-ouderschap neer te zetten. Dat ging beslist niet zonder slag of stoot. Je moet op zo’n moment echt je eigen pijn opzijzetten in het belang van je kind. Toen Martijn een nieuwe vriendin kreeg, was het opnieuw even slikken. Maar inmiddels, zeven jaar verder, zijn we meer een familie dan ik destijds had durven hopen.”

Martijn

‘Jody deed auditie voor een korte film die ik produceerde. We speelden samen een scène waarin we een verliefd stelletje waren. Ze flirtte met me, maar was dat echt of omdat ze de hoofdrol wilde? Ik vond haar meteen leuk. Ze was mooi en slim en bubbly, en ik vond het spannend dat ze in Amsterdam woonde en daar volop in het uitgaansleven zat.

„Na een half jaar verkering verhuisde ik haar kant op. Van Rotterdam naar Amsterdam. Ik had mijn zieke vader tot aan zijn dood verzorgd en nu was het mijn tijd. Klaar voor een nieuw leven in een nieuwe stad. En toen bleek Jody zwanger.

„Alles in mij schreeuwde nee. Ik was er niet klaar voor en vluchtte in losbandig uitgaan. Er ging pas een knop om toen ik mijn zoons eerste rompertjes uit de droger haalde. Op dat moment besloot ik dat ik er in elk geval voor hém wilde zijn, kater of niet. Tegelijkertijd liet ik het als partner nog steeds behoorlijk afweten.

„Ik heb Jody daar later mijn excuses voor aangeboden: ‘Sorry, ik heb je niet goed behandeld.’ Dat is heel belangrijk voor haar geweest. Het is met vallen en opstaan gegaan, maar we hebben inmiddels een fijne band met elkaar. Ik heb veel geleerd van die periode. Ik ben nu de familieman die ik toen had moeten zijn.

„Tussen mijn vriendin en Jody loopt het de laatste jaren ook lekker. Jody past zelfs regelmatig op onze dochter. Over de complexiteit van een samengesteld gezin en hoe om te gaan met de ex, heeft mijn vriendin het platform ‘Van Single tot Bonusmama’ opgezet. Een samengesteld gezin succesvol maken is hard werken. Des te trotser ben ik dat het ons is gelukt.”

Meedoen met deze rubriek? Mail exgenoten@nrc.nl