Opinie

Generaties in conflict?

Frits Abrahams

De oudjes moeten inschikken, begreep ik uit een artikel in De Telegraaf van zaterdag. De jeugd wil daten en dansen en geen nieuwe lockdown. Dezelfde teneur was te horen in een recente aflevering van Op1, zoals bij gastheer Sander Schimmelpenninck en gast Jort Kelder, die met zijn 55 jaar trouwens zelf ook al de grijze zone van de inschikkelijkheid begint te naderen.

Ik lees en hoor zoiets met grote bevreemding, want om mij heen zie ik veel ouderen die zich de godganse dag juist oefenen in inschikkelijkheid. Ze leven een voorzichtig leven. Ik hoef maar naar mezelf te kijken: weinig contact met kinderen en kleinkinderen, mijding van drukbezochte bijeenkomsten, schaars bezoek aan musea en bioscopen, selectief in het ontvangen van bezoek.

Elk contact met de medemens – ook de jonge medemens - kan fataal zijn; wie boven de 70 is – slechts 15 jaar ouder dus dan Jort – en het afgelopen halfjaar goed heeft opgelet, is van dat besef doordrongen. Nog concreter gezegd: kom niet op de intensive care terecht, want op hoge leeftijd is dat levensgevaarlijk. Maar als ik sommige jongeren moet geloven, lopen de oudjes de hele dag met gespreide armen en benen door de Kalverstraat, terwijl ze uit volle borst triomfantelijk een levenslied van André Hazes zingen.

Ik kan deze jongeren geruststellen. Met die oude bessen valt best te praten, ook al zien ze er soms wat zuur uit. Zolang de verlangens en eisen maar redelijk zijn. Woonwijken voor jongeren met aan de rand een getto voor de bejaarde kneuzen? Ziekenhuizen met in de tuin een barak voor rochelaars op leeftijd? Voetbalstadions met op de hoogste rang de oudste astmalijders? Aparte cafés voor seniele dronkaards? Bioscopen met op de achterste rij de versleten ogen?

Het lijkt me allemaal weinig aanbevelenswaardig. Het moet minder drastisch kunnen. Ik voel wel voor enkele suggesties van de jonge (33) historicus Geerten Waling in De Telegraaf: ouderen winkelen en bezoeken horeca op andere uren dan jongeren. Waling wil dat ook op straat, maar dat gaat mij veel te ver. Aparte plaatsen in het openbaar vervoer lijkt me een beter idee, tenzij je verkering hebt met een veel jongere of oudere partner; die stellen moeten maar naar het balkon.

Het zijn maar enkele suggesties voor de vuist weg. De precieze invulling laat ik graag over aan een deskundige commissie, evenwichtig samengesteld uit jong én oud, maar liefst niet onder voorzitterschap van Jort Kelder.

Als ik de jongeren nog iets mag adviseren over toekomstig gedrag: blijf weg uit de sektarische kringen van de virusleugenaars, waar het virus gebagatelliseerd wordt en de maatregelen ertegen geridiculiseerd. Juist daar woekert de viruswaanzin waar zij zogenaamd voor waarschuwen. Ook in Berlijn demonstreerden ze zaterdag met tienduizenden, verenigd in onwetendheid en onverdraagzaamheid.

Op beelden zag ik dat er, net als in Nederland, nogal wat jongeren onder deze viruswaanzinnigen zijn. Het is verleidelijk om te geloven dat een generatieconflict groeiende is, iets wat ook De Telegraaf suggereert. Ik betwijfel dat, want ik zie en hoor genoeg jonge mensen die oprecht bezorgd zijn voor het lot van de ouderen, onder wie vaak ook hun eigen ouders. Bovendien, het virus heeft dan wel een voorkeur voor ouderen, het lust soms wel degelijk een groen blaadje.