Brieven

Amerikaanse verkiezingen

Een kleurencollage en een apocalyps

Illustratie
Illustratie Cyprian Koscielniak

De Democratische en de Republikeinse conventies waren zo pijnlijk om naar te kijken, dat ik hoop dat het u bespaard is gebleven. De Democratische conventie was op zijn best een inclusiviteitscircus, bedoeld om de kiezer te laten vergeten dat Joe Biden ook gewoon een witte, oude man is. De gedachte dat de regisseur van deze show zelf niets heeft met de Black Lives Matter-beweging maar gewoon heeft gekeken naar wat momenteel ‘trending’ is, dringt zich op. Zij of hij lijkt met huidskleuren te spelen alsof er een kleurige collage gemaakt moet worden in plaats van dat het werkelijk van toegevoegde waarde zou kunnen zijn. Vervolgens lijkt de Republikeinse conventie een extreem lange en zeer christelijke trailer voor Mad Max te zijn geworden. Er wordt – half-schreeuwend – een toekomstbeeld geschetst van een Amerika waarin grote bendes plunderend door de staten trekken en de overheid de lichten niet meer aan kan houden. Waarin de gedachtepolitie je voordeur binnenstormt als je kritisch nadenkt en alle banen binnen elke maanden na het aantreden van Joe zijn verdwenen naar ‘het communistische China’. Het apocalyptische druipt ervan af. Twee conventies bedoeld voor een volk dat zijn aandacht nergens meer bij kan houden wat geen spektakel is, geen cliffhangers en plottwists bevat. Als politiek een kruising van The Hunger Games en Super Bowl is, is het treurig gesteld. Hoe meer Nederlanders dit zien, hoe meer zullen denken dat dit normaal is. Laat ons blij zij met hoe nuchter en soms knullig onze politiek nog is. Laat ons waakzaam zijn voor politici die voor de verkiezingen van 2021 en daarna, overal een show van willen maken. Hopelijk duurt het nog even voordat de Nederlandse verkiezingstijd zo bombastisch wordt, maar ik ben bang dat we langzamerhand wel die kant op gaan.