Het absolute gebrek aan twijfel in de wereld van Trump

Zap Het fascinerendste onderdeel van de kleine Trumpparade deze week was de documentaire American Dharma (VPRO) over Steve Bannon, een van de vertrouwelingen die Trump de afgelopen vier jaar versleet.
Donald Trump in Nieuwsuur.
Donald Trump in Nieuwsuur. Beeld NOS-NTR

Wie deze week de Nederlandse tv-verslaggeving rondom de Republikeinse conventie volgde, zal niet verbaasd zijn als Donald Trump in november wordt herkozen als president van de Verenigde Staten. Overal werd geprobeerd ons bij te praten over de voor velen moeilijk navoelbare Trumptrouw. Daarbij werd het p-woord vermeden: want dat Trump ondanks een fikse achterstand in de peilingen verkiezingen kan winnen, is in 2016 duidelijk geworden.

De steden zijn van de Democraten, het platteland is van Trump en in de voorsteden wordt de strijd gestreden – zo luidde de overkoepelende analyse. Die kwam helder naar voren in een reportage uit North Carolina die RTL Nieuws woensdag uitzond. Een vriendelijke Republikeinse vrouw vertelde dat er aan de overkant een Democraat woonde. „We praten gewoon met elkaar. Alleen niet over politiek.” Rustig legde ze uit dat het de verkiezingen worden van de ‘white suburban mom’.

In Nieuwsuur bracht Eelco Bosch van Rosenthal donderdag een handzame samenvatting van vier jaar Amerika onder ‘overlevingskunstenaar’ Trump. De ‘tienduizenden leugens’ van de president waren een bijzin in een verhaal over een man die inmiddels de Republikeinse Partij naar zijn hand heeft gezet, die duidelijk maakte dat zijn Amerika zich niet in de hoek zou laten zetten en die nu onophoudelijk hamert op Joe Biden als het Paard van Troje, dat links-radicale Democraten in het Witte Huis zal brengen.

Entertaining lijkt niemand de strapatsen van Trump nog te vinden. Tekenend was wat dat betreft een kleine stekeligheid tussen Bosch van Rosenthal en Op1-presentator Erik Dijkstra, maandag. Die laatste zei vrolijk dat hij de ‘alternative facts’ van Kellyanne Conway eigenlijk wel goed bedacht vond, waarop Bosch van Rosenthal bromde dat hij dan misschien ook zo’n baan moest zoeken. Daarna, ernstig: „Het is niet zo goed voor een land, op den duur.” Het lachen is de verslaggever na vier jaar Trumpwatching duidelijk vergaan.

Het fascinerendste onderdeel van de kleine Trumpparade deze week was de documentaire American Dharma (VPRO) over Steve Bannon, een van de vertrouwelingen die Trump de afgelopen vier jaar versleet. Hij werd uitgebreid geïnterviewd in een Zomergast-achtige setting, aan de hand van filmfragmenten die hem hadden beïnvloed. De Janine Abbring van dienst was filmmaker Errol Morris (The Fog of War). Bannon begon met een fragment uit Twelve O’Clock High, waarin een door Gregory Peck gespeelde generaal zijn soldaten meedogenloos toespreekt: nóóit mogen ze aan thuis denken, nóóit aan de toekomst. „Beschouw jezelf maar als gesneuveld.”

Het bleek de opmaat voor een reeks uiteenzettingen van Bannon die allemaal in termen van strijd, wapens en oorlog werden gevat. De hele campagne van Trump was voor Bannon (die geen enkele poging deed zijn eigen rol te relativeren) een kwestie van doorvechten, van altijd de aanval kiezen, van agressie.

Agressie klonk ook onophoudelijk door wanneer Bannon het over ‘her’ had. ‘Her’ omdat de naam ‘Hillary Clinton’ hem amper over de lippen kwam. Prettig werd het nooit, Bannon in American Dharma, maar ik kon er woensdag anderhalf uur lang mijn ogen niet van afhouden.

Een deel van die fascinatie werd veroorzaakt door het absolute gebrek aan twijfel van Bannon, dat hij deelt met zijn president. Toen realiseerde ik me ook wat ik in een week Amerika-tv had gemist: een zwevende kiezer, of preciezer, een twijfelaar. De Verenigde Staten dreigen een land te worden waar de twijfel is uitgebannen.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.