Met piepende banden reed hij achteruit

Wie: Harry (59)

Kwestie: Bedreiging en mishandeling

Waar: Rechtbank Assen

De Zitting

De rug van zijn grijze T-shirt wordt langzaam donker van het zweet tijdens de zitting van de politierechter in Assen. Het is geen routine voor Harry (59) om verdachte te zijn. Hij is nooit met justitie in aanraking geweest.

Vandaag staat hij terecht voor twee strafbare feiten, die gebeurden binnen een periode van vijf weken. Het ging toen „niet zo goed” met de verdachte, stelt de politierechter vast. Harry’s vrouw wilde bij hem weg (en is dat inmiddels ook). In de aanloop naar die scheiding heeft hij haar volgens het OM een keer mishandeld. Vijf weken daarvoor was hij aangehouden omdat hij deelnemers van de avondvierdaagse de indruk had gegeven dat hij op ze in wilde rijden.

Eerst de avondvierdaagse, op 15 mei 2019 in Westerbork. Een vader belde de politie met de mededeling dat een auto „te snel” de vierdaagse tegemoet was gereden. Verschillende ouders hadden naar de bestuurder gebaard dat hij vaart moest minderen. De vader probeerde een jongetje dat buiten de rij liep de rij in te trekken. Daarbij werd volgens de vader zijn eigen bil geraakt door de spiegel van de auto. Woedend gaf hij een klap op de auto. Die ging toen „vol in de ankers’” en daarna met piepende banden in zijn achteruit, in de richting van de kinderen en hun begeleiders. Drie andere getuigen verklaarden ook over „piepende banden”. Maar toen stopte de auto abrupt en koerste alsnog bij de vierdaagse vandaan.

Het klopt dat hij, achteruit, terug is gereden naar de avondvierdaagse, zegt Harry tegen de rechter. Hij was boos dat er op zijn auto was geslagen en wilde „verhaal halen”. Maar toen dacht hij: „Wat kan ik hier bereiken. De hele meute is natuurlijk tegen mij.” En hij besloot zijn weg te vervolgen.

Toen hij de vierdaagse passeerde, reed hij niet harder dan twintig, dertig kilometer per uur, denkt hij, waar dertig is toegestaan. En ook de getuigen die vinden dat hij „hard” reed, bedoelden daarmee niet harder dan dertig kilometer per uur. Maar omdat er kinderen over de weg liepen – die was zo’n zes meter breed – voelde dat als „te snel”. En toen Harry achteruit terugreed naar de stoet, trok hij razendsnel op. Hij zegt zelf dat de groep kinderen „als een kudde schapen” uiteen ging. Via zijn kenteken kwam de politie bij Harry uit. Aanvankelijk werd hij verdacht van poging tot doodslag.

Vijf weken later moest de politie naar het huis van Harry en zijn vrouw komen toen een ruzie was geëscaleerd. Harry had zijn vrouw horen bellen met haar zus over de scheiding die zij wilde. Hij hoorde haar alvast „de inboedel verdelen” en pakte de telefoon af. Omdat hij niet ‘ophing’ hoorde de zus wat erna kwam: hij schreeuwde, zij huilde. Geluiden van een worsteling.. „Heeft u uw vrouw ook in het gezicht geslagen?”, vraagt de rechter. Zij had een duidelijk blauw oog. „Niet bewust”, zegt Harry.

Als de officier aan de eis begint, leunt Harry defensief achterover, met zijn armen over elkaar. Maar al snel lijkt hij te ontspannen. Met zijn hand ondersteunt hij zijn kin terwijl hij aandachtig luistert. De officier begon dan ook met de mededeling dat hij meteen duidelijk wilde maken wat er níét is gebeurd in Westerbork. Er is „níét ingereden” op de avondvierdaagse. Maar „gegeven de situatie” reed hij „wel te hard”. Bedreiging is bewezen vindt de officier. „Er ging dreiging uit van de auto toen die achteruitreed” Ook de mishandeling van Harry’s echtgenote acht de officier bewezen. Hij eist een werkstraf van 80 uur.

De advocaat van de verdachte zegt dat haar cliënt „nooit de bedoeling had” de wandelaars te bedreigen. Er is dus geen sprake van opzet – die nodig is bij een veroordeling voor bedreiging.

De politierechter vindt de bedreiging met de auto bewezen, door „de vele gelijkluidende verklaringen hierover”. „Ik denk niet dat u het plan had op de groep in te rijden. Maar u heeft de mogelijkheid dat zij dat zouden denken, wel aanvaard.” Dat geldt als voorwaardelijke opzet. Ook de mishandeling van de vrouw is wat de politierechter betreft, bewezen. Omdat Harry nog nooit met justitie in aanraking is gekomen, legt ze hem geen 80 maar 60 uur werkstraf op.