Nanouk Leopold: ‘Alles raakt nu weer in een stroomversnelling’

Coronaweekboek cultuur Regisseur Nanouk Leopold zag een toneelstuk in Berlijn niet doorgaan en toen weer wel. Op afstand.

In de serie Coronaweekboek Cultuur praat NRC wekelijks met mensen uit de cultuursector. Van kunstenaar en muzikant tot galeriehouder en theaterdirecteur: hoe slaan zij zich door de coronacrisis? Wat zijn de effecten op hun leven en werk? Hoe zal deze crisis de kunstwereld veranderen?

„Alles raakt nu opeens weer in een stroomversnelling”, concludeert filmmaker Nanouk Leopold aan het eind van deze zomer. „Na de totale rust van de lockdown is er nu totale paniek op alle fronten. Ik zou in Berlijn Anatomy of a Suicide van Alice Birch gaan regisseren, niet te verwarren met het boek Legend of a Suicide van David Vann, en dat werd dit voorjaar wegens corona al afgezegd, terwijl het pas in januari 2021 zou zijn. Daar baalde ik ontzettend van.

„Het was een grote opdracht waar ik me erg op had verheugd. Het is best een ingewikkeld stuk, waarin een oma, een moeder en een dochter die ieder een ervaring met suïcide hebben alle drie tegelijkertijd aan het praten zijn. De toneeltekst bestaat uit drie kolommen tekst naast elkaar, soms overstemmen de stemmen elkaar, soms vallen ze samen, soms vallen er stiltes. Het is eigenlijk meer een installatie. Dat sprak me er ook in aan, omdat ik de hele tijd zoek naar kruisbestuivingen tussen film, theater en beeldende kunst. En nu meldde de intendant van het Berliner Ensemble opeens dat het tóch doorgaat. Zelfde stuk, maar ander concept, rekening houdend met afstandsregels en alles. Dus nu staat alles op z’n kop.

Na de totale rust van de lockdown is er nu totale paniek op alle fronten

„Tijdens de lockdown heb ik veel nieuwe plannen gemaakt en ik ben weer een nieuwe film gaan schrijven, omdat het steeds maar onduidelijk was of het werk dat op de rails stond ook daadwerkelijk door kon gaan. Zo ben ik voor het eerst in mijn eigen familiegeschiedenis gedoken als inspiratiebron.

„Ik heb samen met Stienette Bosklopper een opzet gemaakt voor een verhaal over twee broers van wie de een in Indonesië gestationeerd is en de ander in Parijs woont. Hij is ten tijde van de Franse Revolutie geguillotineerd.

„Aan de ene kant van de wereld wordt de basis gelegd voor vrijheid, gelijkheid en broederschap en aan de andere kant wordt dat allemaal weer tenietgedaan, in dezelfde familie en met dezelfde vanzelfsprekendheid. Wat ik dan weer een leuk detail vind is dat de broer in Parijs helemaal niet zo geïnteresseerd was in politiek, maar eigenlijk romans schreef, erotische vertalen, een beetje vieze boekjes voor de bourgeoisie. En daar zijn dan weer allerlei referenties naar terug te vinden in echte literatuur. James Joyce schrijft ergens in Ulysses over een personage dat nergens meer zin in heeft, behalve het lezen van de romans van Paul de Kock. Alsof ik tijdens de lockdown zou hebben gezegd: ‘ik ben nergens meer toe in staat ik lees alleen nog maar Bouquetreeksen’.”