Recensie

Recensie Film

Voortdurend kabaal en geen moment voor een goed gesprek

Arthouse Anna staat onder hoogspanning, met drie jonge kinderen en een man die mogelijk vreemdgaat met haar vriendin. ‘One Day’ is een stressbom vol audiovisuele prikkels.

Anna (Zsófia Szamosi) staat onder hoogspanning, in ‘One Day’.
Anna (Zsófia Szamosi) staat onder hoogspanning, in ‘One Day’.

Wat een ongelooflijke herrie is het in het leven van dertiger Anna. Als niet een van haar drie kinderen aan het jengelen is, is het wel de wasmachine die op hol slaat. Als ze haar oudste zoontje Simon naar schermles brengt dan kerft het kletteren van de degens door merg en been.

Ze staat onder hoogspanning, willen debuterend regisseur Zsófia Szilágyi (voormalig assistent van Ildikó Enyedi bij het maken van On Body and Soul) en haar sounddesigner maar zeggen. En dan staat op een avond ook nog haar meewarig glimlachende vriendin Gabi voor de deur die wel of geen verhouding met haar man heeft. En hoewel iedereen voortdurend aan het praten is, ook Anna en haar man, hebben ze in dat voortdurende kabaal nooit een moment van stilte om dat gesprek te voeren dat er in de meeste overbelaste huishoudens bij inschiet.

Toen One Day (feitelijk beslaat de film, die vorig jaar in Cannes een van de Fipresci-persprijzen won, anderhalf etmaal) in première ging vergeleek iedereen hem met Chantal Akermans feministische sleutelfilm Jeanne Dielman, door z’n minutieuze registratie van het huisvrouwenbestaan. Maar waar Jeanne Dielman stil en minimalistisch is, is het verhalend ingenieus gestructureerde en gedoseerde One Day juist een stressbom van audiovisuele prikkels.