Recensie

Recensie Film

Alzheimer als horrorfilm in ‘Relic’

Horror De Australische horrorfilm ‘Relic’ is een effectieve, morbide verbeelding van dementie. Is dat kies?

Oma Edna (Robyn Nevin) is even vermist, maar is er de volgende ochtend weer alsof er niets gebeurd is, in ‘Relic’.
Oma Edna (Robyn Nevin) is even vermist, maar is er de volgende ochtend weer alsof er niets gebeurd is, in ‘Relic’. Foto Jackson Finter

Horror kan over drie dingen gaan: de dood, pijn of waanzin. Relic gaat over dementie, en als zoon van een onlangs overleden vader met alzheimer kan je dan vragen: is het kies zo’n ontluisterende ziekte te exploiteren?

Natuurlijk niet, horror is nooit kies. De vraag is of de film angsten effectief en intelligent exploiteert. Relic doet beide; een inventieve, morbide horrorfilm die je de keel met beleid dicht snoert op weg naar zijn hectische catharsis.

In het Australische Relic keren moeder Kay (Emily Mortimer) en dochter Sam (Bella Heathcote) terug naar hun ouderlijk huis als dementerende oma Edna (Robyn Nevin) is vermist. Kay wilde haar niet in huis – druk, druk, druk – en liet het contact verwateren. Oma stond op haar zelfstandigheid: „Ik ben geen project.” Tijdens haar verdwijning klinkt ’s nachts gestommel en geschraap en zijn er onthutsende dromen. Dan staat oma ’s ochtends plots een potje thee te zetten alsof er niets is gebeurd. En volgt een versnelde gruwelversie van het dementieproces.

Relic is persoonlijk: debutante Natalie Erika James verwaarloosde zelf ooit een geliefde, dementerende oma. Hier vat ze het emotionele mijnenveld rond alzheimer samen in het horroridioom van demonische bezetenheid, poltergeist en lichaamshorror. De geliefde die verandert, verdwijnt, soms even terug is. De angst en paranoia over een wereld die onbegrijpelijk wordt, over ‘de ander’ in je hoofd. De vervreemding en schuld bij kinderen en kleinkinderen. De angst voor erfelijkheid ook.

James stipt dat allemaal aan, met als fraaiste vondst een sinister spiegelhuis dat in oma’s huis is gevouwen: een schemerig doolhof vol stof, spinrag en schimmel dat krimpt en krimpt en krimpt. Het huis is haar brein. De remedie? Ophouden met gillen en rennen. Accepteer het gewoon.