Opinie

Pruttelende saus

Marcel van Roosmalen

De hitte in combinatie met het weer oprukkende virus en de toch al aanwezige ontevredenheid begint nu overal haar tol te eisen. Anders kan ik de tweet van Saskia van der Elst, voorzitter van GroenLinks Deventer-Salland, niet verklaren.

Ze lag waarschijnlijk al te lang op een luchtbed in een plas lauw water toen ze besloot om maar eens over de IJssel heen te koekeloeren. Ze twitterde over de rellen in Haagse Schilderswijk en Kanaleneiland in Utrecht: „Jonge mannen in de kracht van hun leven moeten een spreekwoordelijke leeuw doden. Dit zijn ongeleide krijgers.”

Waarna iedereen over haar en haar partij heen viel.

Als het de bedoeling was om landelijke bekendheid te verwerven was de opzet geslaagd, maar het was haar menens.

„Ik vermaak me kostelijk. Had niet gedacht dat zo weinig mensen mijn punt snappen. Nog weinig inhoudelijke uitwisseling gehad. Het niveau van persoonlijke aanvalletjes wordt nauwelijks ontstegen.”

Later dook ze dan toch de diepte in, de rest van de middag was ze bezig om zichzelf uit te leggen. Ze verwees naar het boek De blanke Masai van Corinne Hofmann, dat haar veel inzicht had gegeven.

„Jonge Masai mannen [sic] gaan in hun krijgertijd twee jaar weg bij de stam. In die tijd worden het mannen, ver weg van mama en oma. Als zij terugkomen kunnen zij voorzien in bescherming en levensbehoeften en zijn ze klaar om te trouwen.”

Saskia van der Elst begon te lijken op een pan met kokende pastasaus, die nadat je ’m van het vuur hebt gehaald nog even doorpruttelt.

De Masaikrijger inzetten om relschoppend Nederland te verklaren. Als het al niet racistisch is, dan zijn de Masai toch ook weer niet het ideale voorbeeld. Een Masaiman mag wanneer hij genoeg vee bezit ook meerdere vrouwen trouwen en wanneer een Masaiman sterft, worden de weduwen geërfd door zijn broer en bij de Masai is vrouwenbesnijdenis ook nog steeds een ding.

Het werd er allemaal niet beter op, na een tijdje viel ze als vanzelf stil.

Je hoopt dan dat het hoofdkantoor van GroenLinks naar beneden is gaan bellen om haar een prop in de mond te stoppen, maar het kan ook zijn dat ze de door haar zelf aangezwengelde ophef zat was.

Dat is wat struisvogels ook doen. Eerst de kop in het zand, dan een ei leggen, het daarna achterlaten en dan doen alsof ze het nooit gelegd hebben.

Het kan zijn dat deze vergelijking mank gaat, dat struisvogels heel anders handelen, nou ja, so be it. Saskia van der Elst zal het me in ieder geval niet kwalijk nemen.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.