Recensie

Recensie Muziek

Rumer overgiet suiker met honing

Harde tijden vragen om troostrijke muziek. Hier ligt een schone taak voor Rumer, de reïncarnatie van Karen Carpenter in het lichaam van een Engelse zangeres met Pakistaanse vader. Haar debuutalbum Seasons of my Soul (2010) was een wonder van moderne easy listening met een diep persoonlijke inslag. Behalve singer-songwriter is Rumer (echte naam Sarah Joyce) een groots vertolker van andermans materiaal, van Bacharach & David tot The Cure. Haar vijfde album Nashville Tears zet die lijn voort met 15 songs van Nashville-hitleverancier Hugh Prestwood, een Texaanse New Yorker die tientallen countryklassiekers op zijn naam schreef. In songs als ‘Oklahoma Stray’ verplaatst de Britse zangeres zich verdienstelijk in een Amerikaans perspectief. Rumers zalvende stem koppelen aan een steelgitaar is alsof je suiker met honing overgiet. Het relatief sobere ‘Deep Summer in the Deep South’ is een hoogtepunt, met orgel en dobro in plaats van de violen die dit album soms topzwaar maken.