Bruidsjurken of hittegolf - zeg eens wat vaker ‘ja’ tegen het leven

Zap De Nederlandse versie van Say Yes to the Dress is beter dan het Amerikaanse origineel. Japke-d. Bouma heeft ervan geleerd wat vaker ‘Ja’ te zeggen in het leven. „Dat geeft een enorme stoot energie.”

Stralende bruid Merel in de Nederlandse versie van Say yes to the dress “Trouwen is mijn levensdoel”, zegt ze. “Het maakt niet uit met wie, of wat. Ik val hierna vast in een zwart gat.”
Stralende bruid Merel in de Nederlandse versie van Say yes to the dress “Trouwen is mijn levensdoel”, zegt ze. “Het maakt niet uit met wie, of wat. Ik val hierna vast in een zwart gat.” TLC

Je hoort wel eens mensen zeggen dat hun trouwdag ‘de mooiste dag van hun leven’ is. Dat is natuurlijk onzin of althans, dat hoop ik. Want dan heb je de mooiste dag al gehad, en dan móét je nog je hele leven.

Een bruidsjurk is daarentegen natuurlijk wél de mooiste jurk van je leven. De belofte die de jurk vertegenwoordigt, de stralende bruid erin, het idee ‘hier komt nooit meer iemand overheen’ en ‘deze jurk is uniek en zal ik hierna nooit meer dragen’ – als het goed is, ligt dat er allemaal in besloten.

Trouwen sowieso: dat mensen de moeite nog nemen, dat is toch schitterend? Ze hadden ook lekker het geld in de zak kunnen houden of er twee elektrische fietsen en de verbouwing van kunnen betalen. Maar nee.

Een van de twee heeft de ander gevraagd, een ring gekocht, en dan nog dat hele circus van locatie regelen, een band, diner, struikje in de hand, toefje voor de kop zou Herman Finkers zeggen – als dáár geen ambitie uit spreekt weet ik het ook niet meer. Maar we dwalen af. Het ging erover dat er weinig dingen mooier zijn dan een bruidsjurk.

Ik ben dan ook een groot voorstander van het televisieprogramma Say yes to the dress waarvan gisteravond het derde Nederlandse seizoen begon op zender TLC. Er was eerst een Amerikaanse presentator, maar nu is er de Nederlandse ‘stylist’ Fred van Leer die het doet en die heeft precies de juiste dosis hysterie, empathie en enthousiasme. Maar er zitten nog meer voordelen aan het programma.

Bijvoorbeeld dat het lekker kort is: drie bruiden in drie kwartier. Kom daar maar eens om op een echte bruiloft waar je vaak uren moet wachten tot er een bruid te zien is, en ten tweede omdat het de bruiden ernst is. Ze staan er niet voor de show of voor de roem zoals vaak in de Amerikaanse versie met Amerikaanse bruiden die TLC ook uitzendt, zijn ook helemaal niet ‘nep’, maar passen met dodelijke ernst tot het juiste exemplaar om straks op hun bruiloft hun moment te kunnen pakken.

Dat is overigens ook de reden waarom zo’n jurk „bruidsjurk” heet en niet „trouwjurk” zoals ik ook wel eens hoor zeggen. Trouwen doe je samen, een bruidsjurk is echt alleen voor de bruid. Ik durf hier zelfs te beweren dat een trouwerij zonder bruidegom prima kan doorgaan, misschien zijn die er zelfs wel geweest en niemand die het doorhad – de vrouwen in dit programma weten dat, welke verantwoordelijkheid op hun schouders rust.

Voor Merel uit de aflevering van gisteravond was trouwen zelfs haar „enige levensdoel”, zo zei ze eerlijk. „Het maakt niet uit met wie of wat, áls ik maar trouw”, zei ze. „Ik val hierna vast in een zwart gat.” Dergelijke toewijding zie je zelden op tv.

Maar het mooiste van het programma vind ik dat ze ja zeggen tegen iets – hardop. „Do you say yes to the dress”, vraagt Van Leer op het eind en dan zeggen ze „ja”. Ik word daar blij van.

Want hoe vaak hoor je in deze maatschappij mensen nou nog ergens onomwonden en onvoorwaardelijk „ja” tegen zeggen? Bij de kapper, op je werk, in de sportschool – overal hoor je „kan niet”, „nee”, „lijkt me niet”, „misschien”, „zou ik niet doen met jouw figuur” of „we gaan ernaar kijken”. Say yes to the dress is vergeleken daarbij een verademing. Als ik íéts van het programma geleerd heb – de zender heet natuurlijk niet voor niets The Learning Channel – is het dat een „JA” een enorme stoot energie geeft.

En dus zeg ik thuis nu ook vaker, „ja”. Tegen mijn wallen ’s ochtends, tegen m’n Toyota Corolla uit 1995, tegen m’n voeten in een teil koud water voor de snikhete buis, tegen het leven – ik schaam me er niet meer voor, sterker nog: dit is geen hint ofzo.

Maar als iemand me ooit ten huwelijk vraagt, ben ik er klaar voor.

vervangt deze week Arjen Fortuin.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.