De kicks voor niks van Jet Bussemaker: ‘Lopen, en maar zien wie ik tegenkom’

Kicks voor niks Corona voorspelt een crisis voor de consument. herinnerde zich de Kicks voor Niks van Van Kooten en De Bie en gaat deze zomer op zoek naar dit kosteloze geluk. Deze week bij: Jet Bussemaker.

Illustratie Sharon Coone

‘Ik hou van afzien. Ik hou van zware tochten. In sneeuw en ijs. Om 04.00 uur beginnen en om 13.00 uur terug zijn omdat het dan gevaarlijk wordt. Dat je start met een lamp en een pikhouweel. Stijgijzers. Hoewel… eigenlijk vind ik dat gevaarlijke niet leuk meer. Maar afzien, daar hou ik nog steeds van, nu bijvoorbeeld in het bedwingen van afstanden. Met mooie prestaties als gevolg. Mijn broer is van Nijmegen naar Singapore gefietst. Misschien dat ik zelf wel graag vanaf mijn voordeur in Amsterdam naar Assisi zou willen lopen. In mijn eentje, want ik weet dat het lastig is een goede wandelpartner te vinden. Niet alleen moet je het emotioneel goed met elkaar kunnen vinden, je moet ook min of meer dezelfde techniek of kracht hebben, anders kunnen op lange afstanden conflicten ontstaan.

„Mijn dochter heeft vorig jaar een deel van de route naar Santiago de Compostela alleen gelopen. Dat vond ik wel stoer. Misschien dat ik ook in mijn eentje ga, dan zie ik wel wie ik tegenkom.

Hoogleraar Jet Bussemaker

„Misschien moet je hier ouder voor worden, maar ik heb geen fascinatie meer voor woestijnen, gletsjers en rijstvelden. Nederland vond ik vroeger maar saai en plat. Nu kan ik ontroerd raken door tochten op Texel, Limburg of een klompenpad. Meestal kies ik voor een route van ongeveer twintig kilometer. Afzien, een prestatie, dat vind ik een kick. En daarna genieten.

„Ik wil graag leren paddenstoelen zoeken en durven consumeren. Dat wil ik deze herfst gaan oppakken. Ik ga bij het Amsterdamse Bos beginnen met zoeken, maar je kan natuurlijk in heel Nederland lekkere paddenstoelen vinden. Daar verheug ik me op. Fascinerend dat die heerlijkheden voor het oprapen liggen. En als ik íéts lekker vind, is het pasta met paddenstoelen. Dat is vlees, vis en groente tegelijk. Misschien ga ik deze herfst deze dingen combineren. Dan ga ik in de vroegte op pad voor een tocht van zes uur met een rugzak vol broodjes en appels. Dan eet ik in de loop van de dag alles op zodat in de rugzak ruimte ontstaat voor de paddenstoelen die ik onderweg ga zoeken en dan kom ik aan het eind van de dag terug met een nieuwe maaltijd.

„Ook wil ik in Nederland planten gaan zoeken waarmee je stoffen kan kleuren. Ik ben een groot bewonderaar van Claudy Jongstra en Christien Meindertsma en de manier waarop zij grondstoffen uit de Nederlandse natuur gebruiken om er kunstwerken van te maken. Of nee, om er gebruiksvoorwerpen van te maken. Dat inspireert me enorm. Ik wil graag nog de werkplaats van Claudy Jongstra in Friesland bezoeken. Ook hou ik erg van het werk van Herman de Vries. En van Atelier NL, kunstenaars die rauwe materialen zoals zand gebruiken om bijvoorbeeld glas te maken. Aan elk product is een verhaal gekoppeld. Zoals Meindertsma met vlas stoffen maakt, maar ook nieuwe wegen voor landbouw en productieprocessen zoekt. Ik zou zelf graag stoffen met natuurlijke grondstoffen willen leren verven, van kobaltblauw tot okergeel, en zou het geweldig vinden om thuis stoffen te verven en ooit een jas te dragen die ik zelf heb gemaakt. Misschien kan ik de voettocht van vier maanden naar Assisi gebruiken om een knoop door te hakken over de vraag wannéér ik de stap ga zetten om een ambacht te leren.”