Recensie

Recensie Muziek

Akwasi rapt vol muzikale geestdrift

Hiphop Samen met een tienkoppige band levert Akwasi in Paradiso ingenieuze arrangementen waarin grenzen tussen Ghanese muziekstijlen, Zuid-Amerikaanse ritmes en Nederlandse woordspelletjes doorbroken worden.

Rapper Akwasi.
Rapper Akwasi. Robin van Lonkhuijsen

De popgeschiedenis kent veel artiesten die strijdlust combineerden met entertainment. Met succes: de muzikale vervoering versmolt met de inhoud van de boodschap tot een medium met grote reikwijdte. Bij James Brown, bij Madonna, Bruce Springsteen, John Lennon en Marvin Gaye.

Niet altijd wil of kan de artiest een ideologische rol met zijn muziek verenigen. Bono werd er door zijn U2-collega’s om beschimpt (niet rock-’n-roll genoeg), Bob Dylan wilde geen spreekbuis zijn. Rapper Akwasi doet het met overgave. De Amsterdammer van Ghanese afkomst sprong de afgelopen periode in de rol van boegbeeld van de Nederlandse Black Lives Matter-beweging door zich uit te spreken tijdens demonstraties. Zijn ideeën spreken net zo luid en duidelijk uit zijn muziek. Maar de vraag blijft: laat de boodschap zich mengen met muzikale geestdrift?

Lees ook: Akwasi: ‘Terug naar de roots van mijn huid en mijn bloed’

Ingenieuze arrangementen

Deze vrijdagavond staat hij op het podium van Paradiso in Amsterdam voor het eerste van vijf optredens voor een publiek van 270 mensen op stoelen. Akwasi treedt op ter gelegenheid van zijn album Sankofa, dat afgelopen maart verscheen. Hij laat zijn muziek uitvoeren door een tienkoppige band, waaronder twee blazers en drie achtergrondzangeressen. Opgesteld in een halve cirkel rond Akwasi leveren ze ingenieuze arrangementen van nummers als ‘Na Wo Se Deng’ en ‘Je Bent Nodig’, waarin grenzen tussen Ghanese muziekstijlen, Zuid-Amerikaanse ritmes en Nederlandse woordspelletjes zijn doorbroken. De blazers schetteren, er is deinende koorzang, de gitaar twinkelt, de drum stuwt. Akwasi rapt, zingt en praat. Op alle fronten lijkt het te kloppen, maar vervoering is hier niet vanzelfsprekend. In een aantal nummers vormen muziek en stem geen geheel: alsof ze allebei vlammen, maar niet gelijktijdig. Dat probleem vervaagt uiteindelijk, bij een nummer als ‘Geen Wedstrijd’ (met de woorden „Black lives matter, we komen alles hier resetten”) en de fantastische instrumentale climax van ‘Zoveel Dingen’. Toch bleef de muzikale opwinding hier achter bij Akwasi’s boodschap.