Recensie

Recensie Beeldende kunst

‘Spectrum’ is een lichtshow die een scala aan emoties oproept

Lichtinstallatie In de theatrale lichtinstallatie ‘Spectrum’ dompelt Boukje Schweigman de toeschouwer onder in verschillende kleuren. De intense kleursensaties zetten aan tot uiteenlopende associaties.

Het luik in het dak dat langzaam om zijn as draait in de lichtinstallatie ‘Spectrum’.
Het luik in het dak dat langzaam om zijn as draait in de lichtinstallatie ‘Spectrum’. Karin Jonkers

In Spectrum word je meteen tot overgave gedwongen: omgeven door overweldigende duisternis wordt de grond onder je voeten langzaam weggetrokken. Het voelt alsof je valt, maar dan in een uiterst uitgesponnen sequentie.

Spectrum is, na Blaas en Curve, het sluitstuk van een drieluik over de witte ruimte, waar theatermaker Boukje Schweigman en vormgever Cocky Eek sinds 2013 aan werkten. Het is een werk zonder performers: de toeschouwers – steeds maximaal veertien – komen op hun rug in een cirkel te liggen, de blikken gericht op het plafond.

Het luik in de lichtinstallatie Spectrum.

Bowie Verschuuren

Dan tekent zich een aanvankelijk dun streepje geel licht boven de toeschouwers af – als een smalle maan, waar je je na zo veel duisternis en desoriëntatie gretig aan zou willen vastklampen. Het streepje groeit uit tot een volle cirkel en werpt licht op de ruimte. We blijken ons te bevinden in een klinisch witte ruimte. In het dak draait een rond luik langzaam om zijn as. Door het gat vallen verschillende kleuren licht de ruimte binnen, die door de reflecties van de witte muren intense kleursensaties opleveren.

Associaties

Spectrum presenteert licht nadrukkelijk niet als iets wat je passief waarneemt, maar als een haast tastbare ervaring. De associaties die de kleuren oproepen zijn afwisselend concreet en abstract. Het lichte blauw werpt je terug naar zomerse middagen aan het strand, het zachte violet vervolgens maakt een veel minder eenduidig, maar even overweldigend scala aan emoties los. Een ding staat buiten kijf: hoe persoonlijk ook, kleur brengt iets teweeg, heeft per definitie consequenties.

Lees ook: De hersens moeten uit

Door de kleuren los te koppelen van concrete vormen en objecten, dus ze als het ware zonder letterlijke referenties op te dienen, realiseer je je als toeschouwer dat elke kleur een bak herinneringen, associaties, verwachtingen en gevoel in zich meedraagt. Een besef waarvan je hoopt dat het eenmaal buiten niet meteen weer verdampt in de kleuren van alledag.