Opinie

Iets terugzeggen op het oordeel van de ombudsman? Voor deze keer dan

Valt er ook iets terug te zeggen op de ombudsman, die hier elke week zijn of andermans gram mag halen? Natuurlijk. Op de drempel van mijn vakantie, kan ik het gerust doen: enkele kritische commentaren van lezers en anderen op mijn jongste rubrieken.

Eerst de meest recente ging over NRC en Srebrenica (11/7).

Zo’n stuk roept herinneringen op (ook bij oud-collega’s die niet werden genoemd, onder anderen Harm van den Berg die met Frank Westerman schreef over de val van de enclave). Oud-collega Vincent Mentzel maakte me er op attent dat ik geen fotografen had genoemd. Nee, in Srebrenica waren we niet, maar Mentzel vloog wel mee naar Zagreb voor de ontvangst van Dutchbat door premier Kok en kroonprins Willem-Alexander. „Het was verschrikkelijk”, zegt hij, met hoempamuziek en „meisjes en jongens die totaal de kluts kwijt waren”.

Aan mijn anekdote dat de redactie niet beschikte over een kogelwerend vest, voegt oud-oorlogscorrespondent Raymond van den Boogaard toe dat hij in Joegoslavië op kosten van de krant een scherfwerend vest had laten maken bij een bedrijf in Luik. „Dat is later op de redactie weggeraakt.”

Ook werd terecht iets teruggezegd op mijn rubriek over de anonieme Amsterdamse docent (20/6) die in opspraak kwam wegens grensoverschrijdend gedrag. Ik had betwijfeld of die anonimiteit veel uitmaakte omdat de krant wél de datum van zijn promotie vermeldde – waardoor simpel te achterhalen is om wie het gaat.

Toch is dat niet zinloos, wierp chef Lezersdesk Wieland van Dijk tegen. Want een nieuwe werkgever, vriendin of buurman van de man die zijn naam googelt, vindt nu niet direct het stuk waarin zijn wangedrag breed wordt uitgemeten – dat is dus een bescherming in zaken die eerder als illustratie van een cultuur dienen dan om iemand met naam en toenaam aan de schandpaal te nagelen.

Wie graag ook iets wilde zeggen, was Gerard Mikkers, die als depothouder in Scheveningen met 28 bezorgers NRC rondbrengt. Door de week 2.500 keer, op zaterdag zo’n 4.000 keer. Mikkers had zich gestoord aan mijn rubriek over slechte bezorging (23/5) waarin ik schreef dat recente problemen in zijn regio werden veroorzaakt door nieuwe wijkindelingen, waar bezorgers nog aan moesten wennen. De langere aanrijtijd van de vrachtwagens met kranten (de hele oplage van NRC wordt sinds kort op één plek in Amsterdam gedrukt) zou daarbij niet veel uitmaken.

De depothouder klaagde dat de praktijk bij hem heel anders was. Touché, dus ik bezocht hem in zijn depot bij de haven van Scheveningen, met Dick van Eijk, de projectmanager van NRC. Mikkers (62) schonk koffie, aan de werkbanken waar de kranten worden ingestoken en verdeeld. Hij legde uit dat de vrachtwagen, die er door de week om half drie zou moeten zijn, nu soms pas om half vier kwam of zelfs om vijf uur – en dan zitten zijn jongens dus duimen te draaien. Nog erger: zie die kranten dan nog maar eens op tijd bezorgd te krijgen.

Op zaterdag is er een ander probleem: de hele oplage moet nu vroeg in de ochtend worden bezorgd, niet meer in twee etappes (nrc.next en NRC Handelsblad). Maar die 4.000 kranten krijgen ze nooit in 29 wijken op tijd bezorgd (voor 11.00 uur). „We proberen het, maar het gaat gewoon niet.” En klachten tikken aan, want hoe meer klachten, hoe lager de jaarlijkse bonus. Eigenlijk mag hij op elke 1.000 kranten maar drie klachten hebben, maximaal twaalf op zaterdag. Onbegonnen werk.

Hoe nu verder? Volgens Van Eijk is de prognose dat de klachten door gewenning van de bezorgers aan nieuwe tijden en wijken zullen dalen, inmiddels uitgekomen. Na een piek dit voorjaar liggen de klachten van maandag tot zaterdag weer ruim beneden de ondergrens van 3,8 promille. Op zaterdag rond de 5 promille, ruim onder het maximum van 10 promille voor deelabonnementen.

Maar sommige knelpunten blijven en het depot Scheveningen is er eentje. De manager bezorging van Mediahuis Nederland laat me weten dat depothouders zullen moeten inspelen op de nieuwe aanlevertijden. Bij vertraging, door storing in de drukkerij, moet er wel een melding naar de depots gaan, dat zal al schelen.

Kortom, zal het beter gaan in Scheveningen? U merkt het eerder dan ik, dus ik hoor het graag.

Ook raak: iets terugzeggen omdat de krant vergeet te melden hoe een kwestie is afgelopen. Oud-VVD-politicus Korthals Altes, die me eerder schreef over het uitblijven van een terugblik in de krant op de beruchte strafzaak tegen oud-topambtenaar Joris Demmink (waar ik voor had gepleit), wees me nu op de afhandeling van een andere zaak van een partijgenoot.

Dat was de overname van uitvaartonderneming De Facultatieve, waarin oud-VVD-voorzitter Henry Keizer werd verdacht van corruptie. De vervolging van Keizer werd vorig jaar stopgezet na diens overlijden (dát meldde de krant), maar nu had het openbaar ministerie de hele zaak geseponeerd omdat het onderzoek geen bewijs van strafbare feiten had opgeleverd. Dát haalde de krant niet. Ten onrechte, want zo’n sepot is nog iets anders dan een strafzaak stopzetten omdat de verdachte is overleden.

Het was geen opzet, verzekeren de betrokken chefs me, maar een samenloop van onderbezetting, andere prioriteiten (corona) en „ruis op de lijn” in de onderlinge communicatie: wie doet wat?

Niettemin, for the record zou dit sepot bij gelegenheid alsnog moeten worden vermeld. Of online toegevoegd aan het laatste stuk over de zaak. Onder een artikel over een schilderij uit 1906 verscheen al eens een „update”.

Als het na 1906 kan, dan toch zeker na een bericht uit 2019.

Reacties: ombudsman@nrc.nl

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.