Recensie

Recensie Film

Triviaal Italiaans drama over jarenlange vriendschap

Drama In de veertigjarige vriendschap van Giulio, Paolo, Riccardo en Gemma heeft het verlies van een geliefde hetzelfde gewicht als historische aardverschuivingen.

Kim Rossi Stuart (Paolo) en Micaela Ramazzotti (Gemma) in ‘Gli anni più belli’.
Kim Rossi Stuart (Paolo) en Micaela Ramazzotti (Gemma) in ‘Gli anni più belli’. Foto Andrea Miconi

De meeste levens spelen zich in de schaduw van de wereldgeschiedenis af. De protesten en moorden van de Italiaanse Rode Brigades, de val van de Berlijnse Muur, de opkomst van Berlusconi, de aanslagen op de Twin Towers, de levens van de drie Italiaanse vrienden Giulio, Paolo, Riccardo en het meisje Gemma om wie ze als planeten cirkelen, zijn er evenzeer door getekend als onaangedaan.

Gedurende hun veertigjarige vriendschap is er geen verschil tussen kleine en grote gebeurtenissen. Beurtelings vertellen ze, recht in de camera, hun levensgeschiedenissen van begin jaren tachtig tot nu. Na hun ontmoeting tijdens rellen in Rome waarbij Riccardo bijna het leven liet, zijn de mannen vrienden voor altijd. Alleen de Brigitte Bardot-mooie Gemma weet hun loyaliteiten op de proef te stellen, waarbij ze elkaar dan weer periodiek uit het oog verliezen. Het verlies van een geliefde of een aan diggelen gevallen droom heeft geen ander gewicht dan historische aardverschuivingen. En als het een ander gewicht is, dan in een metrische schaal die alles onvergelijkbaar maakt.

Dat is zowel troostrijk als triviaal. En regisseur Gabriele Muccino zit duidelijk aan de kant van de troost. In zijn eerdere film A casa tutti bene (2018) bracht hij familieleden bijeen op een vulkanisch eilandje die door de komst van een storm genoodzaakt waren om al hun relaties te herzien met een bitterzoet voelgoed einde. In Gli anni più belli (‘de beste jaren’) heeft de wereldgeschiedenis de rol van die storm. Ondanks de aanwezigheid van Gemma is Gli anni bovendien een echte mannenfilm. Niet voor niets liet Muccino de hoofdrollen spelen door acteurs die ook al in zijn eerdere films tobden met volwassen worden en manzijn in een veranderend Italië. Zo reizen zijn thema’s en personagesvan film naar film.