Gelukkig worden is zo eenvoudig

Iedereen leest Op deze plek schrijft NRC over de populairste boeken. Deze week: Eenvoudiger leven van Mark Verhees, een boek met een wat eenvoudige inhoud en André Hazesachtige gedichten.

U leest dit stukje. Geweldig! Mocht u slecht geluimd zijn, zet dan een glimlach op, want dat helpt. Want, zo schrijft Mark Verhees in Eenvoudiger leven, het is moeilijk negatieve gedachten te hebben wanneer je glimlacht. Verhees lijdt aan zelfverklaard ‘manisch optimisme’, dus híj kan zonder de tip, maar u en ik ongetwijfeld niet.

Al bijna drie maanden staat Eenvoudiger leven in de bovenste helft van de CPNB-top-60. Er is duidelijk behoefte aan tips om het niet moeilijk te maken, in deze ingewikkelde tijden. Oké, dat is wellicht een wel heel simpele verklaring voor het grote succes van dit boek. Maar simpel is niet slecht, leert Verhees ons in zijn ruim driehonderd pagina’s tellende boek waarin hij – zoals Amerikaanse goeroes ook graag doen – de ene na de andere anekdote aan elkaar rijgt. Zo vertelt hij over een workshop die hij ergens moest geven, direct nadat er vier mensen onverwacht ontslagen waren. Omdat het niet is „wat je overkomt wat je leven vormt, maar hoe je ermee omgaat”, besluit hij er een workshop zelfredzaamheid van te maken. Zo verandert hij menig somber feit in een verhaal met een glimlach.

Verhees was beleidsmedewerker voordat hij zich ging presenteren als ‘positiviteitsexpert’. Op de golven van het succes van zijn vorige boek De Vibe, geeft hij steeds meer praatjes en workshops, en wordt hij steeds vaker geraadpleegd. Die ervaringen en gesprekken vormen het materiaal voor dit boek. De inhoud is – ja sorry – erg eenvoudig. In tien hoofdstukken beschouwt hij op evenzoveel manieren het menselijk geploeter, dat hij vervolgens te lijf gaat met wijsheden die vermoedelijk ontleend zijn aan een stapel business- en zelfhulpboeken.

Zo wordt een hoofdstuk over keuzes en prioriteiten geïllustreerd met de observatie: „Aan het einde van het leven, kijk je terug en weet je dat het leven niet draaide om geld, status en macht, maar om liefde, verbinding, betekenis en fijne ervaringen” – een idee dat Stephen Covey in de jaren tachtig in Zeven eigenschappen van effectief leiderschap samenvatte als „Begin met het einde voor ogen”. Of Verhees merkt op: „Onthoud dat als je iets graag wil, er vaak wel een mogelijkheid is”. Los van het feit dat dat vaak niet waar is, lijkt dat op het alweer vijftien jaar oude The Secret. Maar aan bronvermelding doet Verhees niet, wellicht om het allemaal niet te ingewikkeld te maken.

Het is eenvoudig om Eenvoudiger leven te lezen, alleen al dankzij de André Hazesachtige gedichten: „Het ligt niet aan mij / dat maakt me niet vrij. ’k Heb veel te verliezen / als ik niet zelf kan kiezen.” De stijl is simplistisch, repetitief en babbelig. Alsof Verhees urenlang bandjes vol kletste en toen uittikte, met als gevolg: halve zinnen, korte alinea’s en veel witregels. Dat staat het succes niet in de weg, het gaat niet om de goed opgebouwde verhalen, maar om de boodschap dat het mogelijk is om ‘er’ iets aan te doen, ongeacht wat ‘er’ is. Veel adviezen zijn natuurlijk open deuren, het gaat om de kunst van het opvolgen van die adviezen. Verhees geeft de indruk dat dat allemaal niet zo moeilijk is: „Kunnen wij gelukkiger worden? Ja. Is dit eenvoudig? Ja.” Als je maar blijft glimlachen.

Reacties: boeken@nrc.nl
In een eerdere versie stond dat De Vibe het eerste boek was van Verhees, dat klopt niet en is in deze versie aangepast.