Illustratie XF&M

Interview

Marc Verburg (53) was verslaafd aan chemseksfeesten: ‘Het leek onschuldig, verrijkend en chic’

Chemseks Jarenlang organiseerde Marc Verburg seksfeesten bij hem thuis waar mannen onder invloed van drugs het met elkaar deden. Zijn boek Verneukt! is een waarschuwing. „Het maakt je echt kapot.”

Tientallen keren trok Marc Verburg een laken over zijn lichtbruine hoekbank, schoof hij zijn salontafel aan de kant en legde een logeermatrasje op de vloer. Dan deed hij de gordijnen dicht, kaarsjes aan, zette hij een rustig muziekje op. Hij legde de seksattributen klaar, de drugs: xtc, ghb en lachgaspatronen. Plus erectiepillen. De rite was een soort voorspel. „Ik dacht: als het straks begint, wordt het zó fijn, zó geil, zó lief.”

Soms planden Verburg en zijn toenmalige partner een feestje al dagen van tevoren, soms pas in de middag ervoor. Sommige bezoekers kenden ze van eerdere feestjes, anderen regelden ze zonder veel moeite via datingplatforms als Grindr en Bullchat. De eerste mannen kwamen ’s avonds of kort na middernacht, de laatsten soms pas bij zonsopkomst.

Zijn Nijmeegse bovenwoning transformeerde zo in een seksclub, waar mannen van jong tot oud, van student tot psychiater relaxten en het onder invloed met elkaar deden. Met genoeg drugs voorhanden kon hij de hele nacht door, was bijna iedereen ineens aantrekkelijk, was de seks veel intenser. En zakte een feestje wat in, dan zochten ze er op de apps gewoon nog wat nieuwe mannen bij.

Zeven jaar lang, tussen 2011 en 2018, bezocht en organiseerde Verburg deze zogenoemde ‘chemseksfeesten’. Bij hem thuis ontving hij zeker honderd mannen en gingen er – ruwe schatting – meer dan 150 pillen xtc en vijf liter ghb doorheen. Sommige gasten gebruikten ook cocaïne of speed.

Marc Verburg (53) – grijzig baardje, witte tanden, ietwat doorleefd gezicht – verwerkte zijn ervaringen in de grotendeels autobiografische roman Verneukt! – die titel omdat hij zijn leven heeft „verknald”. In het boek schetst Verburg, vormgever en webdesigner, een gedetailleerd beeld van de chemseksfeesten en waarom hij eraan verslaafd raakte. Het lukt hem inmiddels om er met enige afstand naar te kijken; sinds december 2018 heeft hij „nooit meer drugs genomen” en had hij slechts met één andere man seks.

Een fragment uit ‘Verneukt!’, voorgelezen door Marc Verburg.

De druppel die Verburg met drugs deed stoppen, was de suïcidepoging van diens laatste ex, in het boek Rafael genoemd. „Zijn drugsgebruik leidde tot die poging en later is hij gewoon opnieuw begonnen. Daardoor ben ik de onzin van drugs gaan zien, het maakt je echt kapot.”

Toen Verburg op zijn 44ste via een bevriend heterostel met harddrugs in aanraking kwam, was hij eerst sceptisch. „Ze vertelden dat ze met drugs op de hele nacht seks konden hebben. Ik dacht: hoe dan?!” Hij associeerde drugs altijd met ellende. „Maar voor dit stel leek het allemaal hanteerbaar, onschuldig, verrijkend en chic.” Verburg en zijn toenmalige partner kregen een ‘pretpakketje’ drugs mee en waren gauw verkocht.

Pruilende ghb-mondjes

Juist de combinatie van drugs en seks bleek verslavend. „In eerste instantie vond ik mezelf steeds leuker worden, aantrekkelijker, grappiger”, vertelt Verburg. „Ik dacht vaak: mijn leven is zo veel interessanter dan dat van de gemiddelde Nederlander. Mijn zelfbeeld verbeterde omdat ik ineens heel makkelijk seks kon krijgen met mannen die ik heel knap vond. Met drugs op word je nu eenmaal minder kritisch.” Uit Verneukt!: ‘Ik heb de strakste, meest atletische lijven de revue zien passeren, tevens de knapste koppen met pruilende ghb-mondjes out zien gaan.’

Verburg ging ook geloven dat drugsgebruik dé manier was om tot „hele diepe emotionele verbindingen” te komen, zegt hij. „Die verbindingen waren schijn, maar ik dacht echt dat ik door drugs een stapje dieper in het leven kwam. Als ik heel eerlijk ben: ooit wil ik het nog een keer doen, seksen in combinatie met harddrugs. Dat krijg ik niet uit mijn hoofd. Ik heb zo veel shit meegemaakt, maar ook zo veel zorgeloosheid gevoeld en fijne gevoelens gehad. Ik heb mijn ex ‘Rafael’ ook leren kennen op een seksfeestje. Uiteindelijk was ik vooral verslaafd aan hém, of beter: aan de ‘Rafael’ onder invloed – nuchter was hij gesloten en onbereikbaar. De drugs waren mijn weg naar hem.”

‘Vijf aaneengesloten weekenden zien we elkaar en elke keer gaan er een of meer pillen in. Met de gebruikelijke doses ghb natuurlijk’, schrijft Verburg. ‘De slagroompatronen zijn ook niet aan te slepen. We beleven geweldige, lange nachten waar de vonken van afspatten.’

Maar dan de keerzijde: „Mijn weekenden gingen naar de klote omdat ik voor de rest niets ondernam”, zegt hij. „Ik bedacht ook smoesjes om bijvoorbeeld niet naar een verjaardag te hoeven. En een paar dagen later kwam de fysieke dip. Dan was ik een hoopje ellende: ik kon me niet meer concentreren op mijn werk en voelde me angstig en klein.”

Een fragment uit ‘Verneukt!’, voorgelezen door Marc Verburg.

De nuchtere Verburg – hij gebruikte alleen drugs tijdens de seksfeestjes – was helemaal niet zelfverzekerd en zorgeloos. „Drugs geven je de illusie dat je helemaal geen problemen hebt, maar als de drugs zijn uitgewerkt, moet je gewoon weer verder met je leven. Ik dacht: als ik maar niet voor werk naar klanten hoef. Ik was bang dat ik in de dip zou blijven en kreeg paniekaanvallen, ging hyperventileren. Soms dacht ik: ik ga maar naar bed, dan heb ik deze dag maar gehad. Het gevolg was dat ik op andere momenten mijn verloren werkuren moest inhalen. En toch bleef ik er telkens weer intuinen.”

Verloren en stuurloos

De chemseksfeesten dichtten het gat uit zijn jeugd. Verburg: „Ik voelde me afgewezen door mijn vader. Hij raakte me niet aan en was altijd boos. Ik deed in zijn ogen alles fout, zelfs zoiets simpels als het ophangen van een wc-rol. Van mijn moeder verwachtte ik dat zij het zou oplossen, maar dat deed ze niet.” Verburg ging extra zijn best doen op school, op zoek naar erkenning van zijn vader – maar die kreeg hij niet.

Het is geen toeval dat hij kort na de dood van zijn ouders begon met drugs, schrijft hij: ‘Ik voelde me verlaten en dat maakte me boos en misschien zelfs wat verbitterd. In elk geval voelde ik me enigszins verloren en stuurloos, tegelijk ook vrij van mijn ouders’ oordeel of controle waardoor ik mogelijk extra gevoelig raakte voor het onbekende.’

Toch droeg hij het boek op aan zijn ouders. „Omdat zij mijn voorbeeld waren op het gebied van relaties en liefde: huisje, boompje, beestje. Hoezeer ik mij ook tegen mijn ouders heb afgezet, met name tegen mijn vader, dat beeld vond ik heel mooi. Ik wil dat zelf ook, maar word wel steeds cynischer. Er is misschien te veel kapot.”

Verburg houdt zich dan ook nog steeds aan „een romantisch idee” vast: „Dat drugs onschuldig en mooi kunnen zijn. Dat is de essentie van drugs, dat je toch denkt: ja maar, ik kan het echt wel op de juiste manier gebruiken en dan voegt het iets toe. Het gevoel dat je het onder controle kunt houden blijft. Vreselijk dat deze gedachte nog in mijn systeem zit.”

Een fragment uit ‘Verneukt!’, voorgelezen door Marc Verburg.

Maar hij is op de goede weg, zegt hij. „De eerstvolgende keer dat ik seks ga hebben, wil ik die persoon echt voelen, zonder drugs. Ik ben veel eigenwaarde verloren, maar dat ik ben doorgeslagen in mijn drugsgebruik heb ik mezelf inmiddels wel vergeven. Door mijn boek wil ik het verleden een plek geven en er iets goeds mee doen. Ik ben nog steeds niet principieel tegen drugs, maar wil wel waarschuwen: je kunt sneller afhankelijk worden van drugs dan je misschien denkt. Als je de drugs opgeeft, heb je minder lekkere seks en kun je heel eenzaam en onzeker worden – dat wordt vaak ontkend.”

Verneukt!, Marc Verburg. Uitgave in eigen beheer. 376 blz. Prijs: 14,50-24,50 euro via www.verneukt.com
Praten over zelfmoordgedachten kan anoniem via de chat op www.113.nl of bel 113 (gebruikelijke telefoonkosten) of 0800-0113 (gratis).