Opinie

Naar de maan

Marcel van Roosmalen

Blendle, ‘onze’ digitale kiosk, wordt overgenomen door het Franse bedrijf Cafeyn. Oprichter en ceo Alexander verkocht zijn aandelen voor een onbekend bedrag. Citaat van Alexander Klöpping uit het artikel ‘Franse evenknie lijft Blendle in’ – benieuwd overigens wat hij van die kop vond – in deze krant: ‘Een deel van mij denkt: wat zou het mooi zijn met ons clubje naar de maan te gaan op eigen houtje. Ikzelf had dat heel leuk gevonden, maar ik realiseer me ook dat ik verantwoordelijk ben voor dit bedrijf en de missie om geld te verdienen voor de journalistiek.’

Ik heb veel bewondering voor Alexander Klöpping, de zakenman dan.

Zijn pitch, in 2013 bij Matthijs aan tafel, was geniaal. Blendle was niet verzonnen voor Blendle, ze wilden wat geld aan journalistiek geven.

‘Teruggeven’.

‘Alsjeblieft, een sigaar uit eigen doos, rook maar lekker op!’ Toen er een paar begonnen te hoesten, het stak sommige auteurs dat ze weinig tot niks van het teruggevorderde geld zagen, kakelde hij er meteen achteraan dat je zijn sigaren ook niet over de longen moest roken. Daar had hij vanaf het begin voor gewaarschuwd!

Ik vond Blendle een fantastische vinding, met iemand aan het roer die de zwakke plek van al die mondige journalistjes kent: voor wat waardering, wat virtuele hartjes, gaan ze harder lopen en liken. Voor ‘Best gelezen op Blendle’ namen ze de virtuele zak lucht op de koop toe. Het kon niet anders of Alexander zat ergens in een hoekje de hele beroepsgroep stiekem uit te lachen, vooral als ze ook nog eens braaf opschreven dat hij op aarde is om de journalistiek, en dus journalisten, te redden.

Ik zat ooit tegenover hem in zijn ‘podcast over de media’ en dacht de hele tijd: een van ons wordt miljonair en ik ben het niet.

En zo is het ook gegaan.

Daar zat ook Ernst-Jan Pfauth, oprichter en ceo van De Correspondent bij. Dat was een goede vriend en ook een soort Alexander: die haalde ooit met een boek met blanco bladzijdes – Dankboek – de Bestseller 60. Dan ben je een genie. Ik ging er klakkeloos van uit dat die al vanaf zijn puberteit financieel onafhankelijk is, die had al vaker virtuele doelgroepen gevonden voor dozen waar je niets in kunt doen, maar waar wel met hele grote letters ‘doos’ op staat.

Alexander Klöpping zit als u dit leest waarschijnlijk al in Parijs, in een eigen kamertje in een groot gebouw met een mooi bordje met ‘journalistieke visie’ op de deur. Ik stel me zo voor dat hij daar nu zijn hangmat aan het ophangen is. Hij gaat met die Fransen journalisten in onder andere Madagaskar, Ierland en de Caraïbische eilanden helpen.

Hij blijft nog even op aarde, wij gaan naar de maan.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.