Brieven

Brieven 29/7/2020

EU-top

Zuinig op visie

Onze onderhandelaar, Rutte, heeft in Brussel ‘imposante’ resultaten behaald: de landbouwbegroting van de EU (ongeveer één derde van het totaal) is nauwelijks verminderd; de innovatiebegroting is verlaagd; en rechtsstaatschendingen in lidstaten worden niet stevig aangepakt. Als een bijziende Dorknoper heeft de onderhandelaar gefocust op de centen, terwijl het overheidsgeld in Nederland tegen de plinten klotste en hij van tevoren wist dat hij wat de subsidies en leningen betreft, zou moeten toegeven aan de grote lidstaten. De subsidiekwestie was onwinbaar, maar met een betere strategie, had Rutte op de andere punten in kunnen zetten op een Europa met een sterke positie in de wereld. Nederland verdiende een onderhandelaar met visie.

Consumeren

Pessimist? Nee, tevreden

De economie moet krimpen. Het is tijd om op een andere manier naar consumeren te kijken. Maar het taalgebruik in de berichtgeving over de economie werkt niet mee. Consumenten worden „pessimistisch” genoemd als zij weinig geld uitgeven. Ze hebben dan „weinig vertrouwen”. Hoe dom. Als ik geen behoefte heb aan spullen, uitgaan en reizen, ben ik niet pessimistisch, maar gelukkig. Dan heb ik niks nodig. Ik zie mensen die ongelukkig zijn en daarom dingen kopen. Is dat optimistisch consumentengedrag? De vraag van de toekomst is hoe we ervoor zorgen dat in een krimpende economie iedereen in zijn basisbehoeften wordt voorzien. Laat de economen zich daarover buigen.

Tweede golf

Geen reden tot paniek

De recente stijging van het aantal Covid-19-besmettingen zegt niet veel. De aantallen zijn niet hoger dan midden juni. De hoeveelheid ziekenhuisopnames geeft een veel beter beeld, want die wordt heel de periode door de ernst van de klachten bepaald. De RIVM-cijfers laten zien dat dit aantal al een week of vijf heel laag is, niet meer dan één tot vier per dag. Het aantal sterfgevallen is nog beduidend lager. Zolang deze cijfers niet stijgen, lijkt er geen reden voor strengere maatregelen.

Tweede golf (2)

Houd je in voor Oranje

We kennen allemaal het Oranjegevoel: de vlag uit, feest, hieperdepiep! In coronatijd heeft het een andere lading gekregen. Niet doen, er niet naar toe, verboden gebied. Natuurlijk gun ik iedereen zijn bezoek aan strand, café en disco. Dat daar een beetje besmettingsgevaar bijhoort, geeft niet als je jong bent. Lastiger is niet alleen dat zo ouderen extra gevaar lopen, maar dat Nederland ook weer op slot kan. Allerlei landen kunnen ons straks tot onveilig gebied verklaren, een ramp voor export en toerisme. En dus voor de banen van de mensen die nu feesten, maar ook graag aan de slag willen. Je ziet het wel vaker, na de roes de kater.

Natuurgebieden

Randstedelijk geneuzel

Sinds 1999 woon ik in de Drentsche Aa en inventariseer daar de vlinder- en vogelstand. Ik was benieuwd of de geïnterviewde deskundigen in Uren lopen zonder een lelijke buitenwijk of industrieterrein te zien (23/7) mijn zorgen deelden over de achteruitgang van bijzondere soorten vlinders en vogels, de vertrutting van het gebied, de toenemende recreatiedruk of de intensivering van de werkwijze van agrarische bedrijven. Misschien een kritische opmerking over de bankjes dicht bij broedpopulaties van de watersnip? Toeristen die met loslopende honden langs de oevers lopen? Niets van dat al. Wel een verhandeling over het imago van het gebied, de ontsluiting ervan, en het gebrek aan vijfsterrenlocaties. Randstedelijk geneuzel van mensen die zich het leven niet kunnen voorstellen zonder een glas Chardonnay in de hand, liggend op een lounge bank, en neerkijkend op de provincie.