Recensie

Recensie Film

‘Yellowstone’: mooie beelden, te weinig informatie

Documentaire ‘Yellowstone’ gaat over de wolven en grizzlyberen die hun rol heroveren in het Nationaal Park Yellowstone. De kijker wordt bij de les gehouden met antropomorfisme.

Grizzly’s worden na jaren afwezigheid weer uitgezet in het Amerikaanse Yellowstone-park. Beeld uit de documentaire Yellowstone, de terugkeer van de grote jagers’.
Grizzly’s worden na jaren afwezigheid weer uitgezet in het Amerikaanse Yellowstone-park. Beeld uit de documentaire Yellowstone, de terugkeer van de grote jagers’.

Eten of gegeten worden, het is dagelijkse realiteit voor de hoofdrolspelers in Yellowstone, de terugkeer van de grote jagers. De documentaire, een van de natuurfilms die in het kader van het Rotterdamse Wildlife Film Festival (WFFR) On Tour in de bioscopen komt, gaat over de wolven en grizzlyberen die hun rol heroveren in het Nationaal Park Yellowstone in de Verenigde Staten. WFFR selecteert films die volgens hen een groot scherm verdienen. Yellowstone zit inderdaad vol indrukwekkende beelden van de jagende en opgejaagde fauna van het Nationaal Park.

Net als in veel andere natuurdocumentaires wordt de kijker bij de les gehouden met antropomorfisme. Gedurende vier seizoenen volgt de film een eenzame wolf, Blacktail, die „hongerig en radeloos” op zoek is naar een roedel. Daarnaast leven we mee met grizzlybeer Quad mom, een oude moeder die haar vier jongen probeert te voeden en beschermen.

De film verkiest mooie beelden boven achtergrondinformatie. Zo wordt – op spannende strijkmuziek – tijd besteed aan een zonsverduistering. Maar als Blacktail na maanden van ontbering aansluiting vindt bij een roedel, hoor je niets over hoe zo’n opnameproces van een lone wolf verloopt, behalve dat het ‘zeldzaam’ is. Na maanden meeleven wil je iets meer.