Recensie

Recensie Film

‘Unhinged’: volbloed horror met overacterende Russell Crowe

Horror Als een opgefokte psychopaat in een verkeerssituatie excuses eist en deze niet krijgt, ontpopt hij zich tot kwelgeest. Dat gegeven is al vaker gebruikt – in ‘Unhinged’ leidt het tot weinig subtiele, gruwelijke scènes.

Russell Crowe speelt een gescheiden psychopaat in ‘Unhinged’.
Russell Crowe speelt een gescheiden psychopaat in ‘Unhinged’. Foto Skip Bolen

Voor de schamele 20.000 bezoekers die Lodewijk Crijns’ Bumperkleef afgelopen jaar zagen, zal de premisse van Unhinged bekend voorkomen. Als een opgefokte psychopaat in een verkeerssituatie excuses eist en deze niet krijgt, ontpopt hij zich tot kwelgeest.

In Bumperkleef betrof het een doorsnee gezin op weg naar een jarige grootvader, in Unhinged een in echtscheiding liggende vrouw met haar zoontje op weg naar school. Veel situaties vertonen gelijkenissen: zo duikt in beide films de psychopaat op bij een benzinepomp waar het nietsvermoedende gezin staat te tanken en eindigt de film bij de ouders van diegene die geterroriseerd wordt.

De verschillen zijn echter veelzeggender. Bumperkleef is in toon meer een zwarte komedie, Unhinged is volbloed horror waar volstrekt niet om te grinniken valt.

Een volgevreten en overacterende Russell Crowe speelt de gescheiden psychopaat. In de eerste scènes zien we hem pillen slikken en het huis binnendringen waar hij ooit gelukkig was, met een hamer in de aanslag. Zo weet de kijker wat voor vlees hij in de kuip heeft: met deze man valt niet te sollen. Dat levert een aantal weinig subtiele, gruwelijke scènes op. Daartegenover staan de licht chaotische Rachel en haar zoontje Kyle. In een veelzeggende scène bespreken ze de Fortnite-strategie die Kyle van plan is te hanteren in een spelletje. Een strategie die later natuurlijk handig van pas komt om uit handen van The Man te blijven. Hoe dan ook is het beter Bumperkleef in te halen dan naar het armetierige Unhinged te gaan.