Opinie

Een bonte stoet voor twee kippenpoten

Sheila Kamerman

Nadia heeft vier dochters, drie wonen nog thuis. Haar man is gok- en drankverslaafd, vindt vrouwen niks waard. Een trap kon ze krijgen. „Zo’n man wil je niet in huis hebben.” Nu woont Nadia alleen met haar dochters. Als ze de vaste lasten heeft betaald, houdt ze 200 euro en 23 cent over per maand. Dat is voor eten, kleding, buskaartjes. Kleding koopt ze op Marktplaats. Haar supermarkt is de Aldi.

Ze staat in de rij bij de voedselbank. Ze is niet de enige. Achter haar een bonte stoet. Een man in een spijkerbroek op badslippers; vrouwen in lange jassen met hoofddoeken en boodschappentrolleys. Twee pubers in nepleren jackjes.

Aan het begin van de coronacrisis, half maart, was ik hier ook en toen zei Rahma Hulsman, baas van de voedselbank, het al: door de crisis zullen nóg meer Rotterdammers het niet redden en aankloppen voor hulp. Die voorspelling kwam uit. Ze regelde al voedselpakketten voor 400 gezinnen. Ze had afgelopen weken 60 nieuwe aanmeldingen.

Goedlachse vrijwilligster Monika, in spijkerbroek met opgenaaide pareltjes, doet de intake. Ze komt uit Polen. Nieuwe klanten moeten drie maanden rekeningafschriften laten zien. De regels zijn streng, anders was de rij nog veel langer. Alleen mensen die minder dan 180 euro ‘leefgeld’ per maand hebben, krijgen een pakket. Soms wordt een uitzondering gemaakt. Monika komt af en toe met tranen in haar ogen en een schrijnend verhaal bij Hulsman.

Vrijwilligers vullen kratjes met fruit, groente, melk, brood, potten bonen, rijst, olijfolie en een zak bulgur. Er zijn extra aardappelen, iedereen krijg een tweede zak. Een Pakistaans-Nederlandse familie doneert maandelijks vlees. Dit keer 8 dozen met 10 kilo kip. Elk gezin krijgt twee kippenpoten.

Vrijwilliger Nasraddin is vijftien. Volgens zijn moeder hing hij te veel op de bank. Hier sjouwt hij onvermoeibaar met kratten en helpt de vrouwen met zware spullen.

Het zou voor veel jongeren goed zijn als ze zien hoe het leven óók kan lopen, zegt Hulsman. Ze gaat regelmatig met een bus vol dekens en medicijnen naar Griekenland, steun voor de vluchtelingen in de kampen. Ze nam haar twee zoons van 15 mee naar Lesbos zodat ze konden zien dat je er niet altijd iets aan kunt doen als je in de problemen zit.

Luister ook naar de podcast over de voedselbank in Rotterdam

Veel mensen die het goed hebben, hebben geen idee van de armoede die in Nederland bestaat, zegt Hulsman. Ze wijst naar de rij. „Die spreken nooit met deze mensen. Misschien denken ze dat ze het aan zichzelf te danken hebben.”

Dus mijn boodschap aan u, lezer. Als u het goed heeft, geef dan aan de voedselbank in de buurt. Niet dat gehamsterde spul dat u bij nader inzien toch niet op krijgt. En ook geen zak verwassen kleding die u niet meer draagt. Nee, goed geld. Liefst een fiks bedrag. Toon zo uw dankbaarheid dat niet u bij de voedselbank in de rij hoeft te staan.

Lotfi El Hamidi heeft vakantie. Deze week wordt hij op deze plek vervangen door Sheila Kamerman.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.