Profiel

‘Menselijk algoritme’ leidt ’s werelds grootste videotheek

Ted Sarandos Ted Sarandos groeide op in de videotheek en leerde wat mensen trekt in films en series. Vorige week werd hij benoemd tot co-ceo van Netflix.

Ted Sarandos
Ted Sarandos Foto Richard Shotwell/AP

In zijn tienerjaren werkte Netflix-contentbaas Ted Sarandos in een lokale videotheek, waar meestal geen hond te vinden was. En wat doe je dan? Dan verorber je het enorme filmaanbod, waardoor Sarandos een ‘encyclopedische’ kennis opbouwde, plus een instinct voor wat mensen graag willen zien. Hij zou later door collega’s een ‘menselijk algoritme’ worden genoemd.

Vorige week werd Sarandos (55) aangesteld als co-ceo van Netflix, naast directeur Reed Hastings. Hij blijft ook aan als hoofd content. Hastings: „Deze promotie maakt slechts formeel wat achter de schermen allang het geval was: dat Ted en ik samen leiding geven aan Netflix.” De benoeming wordt gezien als een bevestiging dat Netflix als streamingdienst zwaar inzet op zijn creatieve positie en zich meer en meer tot machtige filmstudio uitbouwt.

In het Arizona van de jaren zestig is dat nog ver weg voor Theodore Anthony Sarandos Junior. De zoon van een elektricien en huisvrouw slijt zijn jonge uren in een arbeidersbuurt in Phoenix vooral voor de beeldbuis. Het biedt hem ‘een venster op de wereld’, want het gezin Sarandos kan door geldproblemen nooit op reis. Het is leven van loonstrook naar loonstrook: gas, water en licht worden geregeld afgesloten. Aan de kabel-tv wordt niet getornd.

Dvd-bezorgdienst

Hij studeert even aan de Arizona State University for Journalism, totdat hij erachter komt dat hij niet kan schrijven. Niet zo handig voor een aspirant-journalist, en dus wordt hij maar manager van die videotheek waar hij al jaren werkt. Daar komen later nog zeven andere videotheken bij. Zo komt hij in 1999 in contact met Netflix-topman Hastings, waarna hij zich een jaar later aansluit bij de toenmalige dvd-bezorgdienst.

Twee decennia later is Sarandos als ‘Chief Content Officer’ de ‘eindbaas’ van de belangrijkste digitale videotheek ter wereld. Een grote speler in Hollywood, woonachtig in een miljoenenvilla in Beverly Hills. Zijn invloed op de opmars van Netflix is groot, omdat hij de drijvende kracht is achter de ontwikkeling van eigen content. In 2012 is het Noors-Amerikaanse Lilyhammer de eerste ‘Netflix Original’. Een jaar later komen daar gevangenisdrama Orange is the New Black en politieke soapopera House of Cards bij. Sarandos trekt voor de eerste twee seizoenen van laatstgenoemde serie honderd miljoen dollar uit en geeft de makers carte blanche: een pilot hoeft hij niet eens te zien.

Oscarwinnende Obama’s

Door de toenemende populariteit van Netflix weet Sarandos steeds meer grote namen te strikken. Zo sluit hij in 2014 een contract met komiek Adam Sandler, die populaire, maar door critici aan stukken gescheurde films als The Do-Over en Murder Mystery maakt. In 2018 wordt Ryan Murphy (Hollywood; The Politician) voor driehonderd miljoen dollar weggeplukt bij kabelzender FX. Ook sluit Sarandos megadeals met invloedrijke regisseurs als Martin Scorsese (The Irishman), Ava DuVernay (When They See Us), en de productiemaatschappij van Barack en Michelle Obama, waarmee de Oscarwinnende documentaire American Factory (2019) wordt gemaakt. Het toont het belangrijkste doel van Netflix en Sarandos: een dominante speler worden in het prijzencircus, vooral bij de Oscars.

Lees ook: Het progressieve wereldbeeld van Netflix

Maar ook de diversiteit van het aanbod is belangrijk. Inmiddels heeft de streamingdienst wereldwijd meer dan 1000 eigen films en series geproduceerd, en rolt Netflix steeds meer lokale producties uit. Kijkers moeten personages zien die ze anders nooit zouden tegenkomen. Daarbij is ook de zogenaamde ‘dubbing’ belangrijk: steeds meer series worden óók in het Engels opgenomen of overgesproken, zodat een Engelstalig publiek niet hoeft te vrezen voor ondertitels.

Sarandos wil kijkers wereldwijd zoveel mogelijk ‘lokale’ verhalen laten zien, net zoals hij zelf als kind in zijn woonkamer de hele wereld kon zien.