Recensie

Recensie Muziek

Rufus Wainwright terug bij prachtige barokpop

In zijden badjassen zagen we hem, zestig dagen achtereen. Met warrig net-uit-bedhaar en witgrijze baard liet zanger Rufus Wainwright zich de afgelopen maanden van thuisblijven bijna dagelijks aan de piano horen met ‘RobeRecitals’ – quarantunes uit zijn omvangrijke oeuvre. Om de moed er maar een beetje in te houden.

Ondertussen was er al, met enige vertraging, een prachtig barokpopalbum in aantocht: Unfollow The Rules. Opvallend, want Wainwright bleef bijna tien jaar weg van pop en legde zich toe op opera’s en sonnetten van Shakespeare. Dat Wainwright zich nu weer stort op het soort rijk georkestreerde, warme popliedjes van een soms kathedraalachtig formaat is een genot. Met aloude zwier en weelderigheid plus grote dosis pathos beziet hij de man die hij nu is, een middle-aged muzikant, een vader. Smartelijk kan hij dwalen in de vroege morgen. Maar er zijn ook ontsnappingen in scherpe, nog altijd cheeky observaties naar buiten. Wainwright voert mee, met een vollere stem dan eerder.