Die meisjes wilden zelf seks, zegt Ahmed

Wie: Ahmed (39)

Kwestie: seksueel uitbuiten 2 minderjarigen

Waar: rechtbank in Almelo

De Zitting

‘Hé vieze kech, waar ben je?” Als zijn afspraak niet komt opdagen bij het pompstation, ontploft de verdachte. „Vieze salamiworst” schrijft hij op WhatsApp, „waar ben je?” Hij zou het meisje meenemen naar zijn huis en daar zou zij, hadden ze afgesproken, voor 60 euro per dag van hem een kamer huren en vrijwillig „ontvangen”. Neem je wel glijmiddel en ballonnen mee, had hij nog geappt.

Maar in de rechtszaal houdt de 39-jarige Ahmed zich van de domme, ook al zijn er 506 appgesprekken op zijn telefoon onderschept. Is hij van Huizen naar het benzinestation bij de Duitse grens gereden om haar op te halen? „We zouden kennismaken.” Heeft hij een account voor haar aangemaakt op seksjobs.nl en geholpen met de seksadvertentie? „Misschien, maar de foto’s werden afgekeurd.” Heeft hij geadviseerd over tarieven? Ahmed, glazig: „Zij zat al langer in het wereldje, vertelde ze, en ik wilde een zakcentje bijverdienen.”

Verdachte Ahmed heeft zijn afspraak nooit ontmoet. De politie heeft het zestienjarige meisje met de schuilnaam Samira gearresteerd nog voordat ze bij hem in de auto kon stappen. Via een geautomatiseerd cyberopsporingsprogramma was ontdekt dat haar advertentie ‘kenmerken van een minderjarige’ had. Ahmed houdt vol dat hij dat laatste niet wist. Ze had hem verzekerd, zegt hij, dat ze negentien was en zelf betaalde seks wilde.

Voor deze poging tot mensenhandel vraagt de advocaat vrijspraak. Geenszins kan worden bewezen dat sprake is van vervoeren, overbrengen, huisvesten en opnemen met het oogmerk van seksuele uitbuiting. „Er was nog geen begin van uitvoering”, stelt ze. De advertentie is niet geplaatst, de kamer nooit verhuurd, laat staan gebruikt voor prostitutiewerk. En hoe kon haar cliënt weten dat zijn afspraak loog over haar leeftijd als hij haar nog nooit had ontmoet?

Maar de officier van justitie benadrukt dat de verdachte sowieso had moeten vragen naar haar identiteitsbewijs. Wie een kamer verhuurt voor betaalde seks, moet zich vergewissen van de meerderjarigheid van de huurder. Vrijwilligheid is daarvoor niet relevant: in artikel 273f lid 1 sub 2 van het Wetboek van Strafrecht staat de bescherming van minderjarige slachtoffers centraal. Trouwens: ook zonder seks is in dit geval sprake van werven en huisvesten voor seksuele uitbuiting, benadrukt ze. „Een werving is voltooid als iemand prostitutiewerkzaamheden wil gaan uitvoeren.”

Hoofdpijnkech

Ook een destijds zeventienjarig meisje, door Ahmed opgepikt bij de Jumbo in Middelburg, beschuldigt hem van mensenhandel. En met ‘hoofdpijnkech’ – de bijnaam komt van de verdachte – zou het, verklaarde zij tegenover de politie, in Ahmeds peeskamertje wél tot betaalde seks met klanten zijn gekomen.

Ook daar weet Ahmed niks meer van – „ik had zware kattenoogjes geslikt, ik was in slaap gevallen.” Maar het slachtoffer heeft geluidsopnames van een ruzie die ze later die nacht met hem had. Ahmed vond dat zij ‘te close’ was met een vriend, vertelde ze de politie. Toen hij een mes op zijn borst zette, „ben ik het huis uit gevlucht, naar een bejaardenhuis in de buurt.”

„Als het met Samira mislukt, gaat u een week later aan de haal met een ander”, smaalt de aanklager. Volgens hetzelfde recept: online contact leggen en appen. De eerste app een ‘hi’, de tweede: ‘ontvang jij?’ „U stuurde weer een filmpje van de kamer, maakte een account aan, gaf tips, haalde het meisje op en regelde ook klanten.”

De officier eist 24 maanden celstraf voor mensenhandel met minderjarigen en wijst op de „schrijnende verklaring” van ‘Samira’. Zij heeft thuis niet alles verteld en durft nauwelijks nog onder de mensen te komen.

De verdachte buigt het hoofd – in de zittingzaal is hij een schim van de flirt die hij op de gang was. „Wat moet ik zeggen? Stel je voor dat mijn familie hierachter komt.” En na de eis: „Als ik naar de gevangenis moet, zal ik mijn huis kwijtraken en de familie nooit meer onder ogen kunnen komen. Waar moet ik heen als ik vrijkom?”

De rechtbank acht mensenhandel bewezen en vindt gevangenisstraf „de enige passende reactie”. „Dat de minderjarige slachtoffers hebben verklaard dat ze vrijwillig betaalde seks wilden, maakt het handelen van verdachte niet minder strafwaardig”, staat in het vonnis. Ahmed krijgt twaalf maanden cel. Hij is in hoger beroep gegaan.