Opinie

Voor dashboard en vaderland

Christiaan Weijts

Als je de Apple Store in de Haagse Passage in wilt, doorloop je een hele douaneprocedure. Aan het begin van de lintafzetting richt een medewerkster – in het zwart, met veiligheidslogo – een temperatuurpistool op je voorhoofd. Is de uitslag goed, dan krijg je als beloning een pastelblauw mondkapje. Dichter bij de ingang volgt een intakegesprek bij medewerker twee – in korenblauw T-shirt met Apple-logo – die vragen stelt boven een tablet. Medewerker drie begeleidt je ten slotte vanuit de rij naar binnen. Een wisselend ploegje van vijf tot tien bemondkapte jongeren – wezens tussen bewaker en host in – is er onophoudelijk zoet mee, op de marmeren vloer onder de glazen lichtkoepel.

De pandemie maakt het zichtbaar: dit concern behoort tot een ander grondgebied. We betreden een transnationale zone met andere wetten. Nogal overdreven wetten, afgaande op de reacties en de meewarige blikken. Maar die komen dan ook uit een land waar slechts 12 procent met coronaverschijnselen zich laat testen.

Begrijpelijk. De kans dat jouw verkoudheid of koorts positief test is minder dan 1 procent. Bovendien levert zo’n negatieve test je geen leuke privileges op. Je voordeel is minimaal: een abstracte bijdrage aan ‘het dashboard’.

Toch vormt dat testen het cruciale hart van ons nieuwe virusbeleid. Die testdata zijn de onontbeerlijke brandstof voor ons beschermingssysteem. Dat draait nu dus maar voor 12 procent. Foei, lakse, domme onderdanen. Te bescheten om met elke loopneus even langs te lopen bij het testteam.

Maar daar zit een van de problemen. Dit kan juist niet. : Je moet een afspraak maken, en liefst een rijbewijs hebben en een auto en daarmee naar een teststraat zien te ronken – bij mij bevindt die zich op een half uur rijden – waarna je jezelf een paar dagen moet afzonderen, de kinderen thuishouden van school en feestjes, totdat je – in 99 van de 100 gevallen – hoort dat dit onnodig was.

‘Iedereen kan zich laten testen’, meldt onze Rijksoverheid gul. ‘Sinds 1 juni is testen voor iedereen met milde klachten mogelijk.’ Kan. Mogelijk. Terwijl het toch echt dringend de bedoeling is dat je je meldt bij elke manifestatie van koorts of snot. Voor dashboard en vaderland.

Verlaag de testdrempel, en wees duidelijker. Nu lees ik bij diverse GGD’s dat het ‘alleen zin heeft’ om te testen ‘bij klachten’. Alsof er een chagrijnige bewaker naast de teststraat staat om alle opdringerige belangstellenden zonder geldige ledenpas weg te jagen.

Tot zes weken terug wás dit ook het beleid. Laat je niet testen! Ziek thuis uit! De witte jassen zijn diametraal gedraaid. Daarvan mogen we best iets uitdrukkelijker worden verwittigd: de norse bewaker is veranderd in een uitnodigende hostess.

Correctie 17 juli 2020: In een eerdere versie van deze column stond onterecht dat je een rijbewijs en een auto moet hebben om je te laten testen op corona, dat is hierboven aangepast.

Christiaan Weijts schrijft op deze plek iedere vrijdag een column.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.