Recensie

Recensie Theater

Lightfoot neemt afscheid van NDT met flitsend ballet

Afscheid Paul Lightfoot en zijn artistiek partner Sol León nemen met ‘Standby’ en ‘She remembers’ na 35 jaar afscheid van het Nederlands Dans Theater. Helaas zonder live-applaus.

Beeld uit het ballet ‘Standby’ van Paul Lightfoot.

Beeld uit het ballet ‘Standby’ van Paul Lightfoot.

Alsof hij het zo even uit de mouw heeft geschud, zo spontaan komt Standby van Paul Lightfoot over. Veertig minuten duurt de catalogus van de danstaal die kenmerkend is voor het Nederlands Dans Theater. Het stuk is gemodelleerd naar voorbeeld van het oerklassieke ballet Etudes van Harald Lander, eveneens een soort ‘inleiding tot’. De taal van NDT – en Lightfoot – is op klassieke leest geschoeid, maar grilliger van vormen, aardser en flitsender (zó veel flitsender) van dynamiek en, in dit werk, vol speelse ironie. Flip Bleekrode en Ennya Larmit brachten het prachtig in beeld – het stuk is te zien op het Youtubekanaal van het gezelschap.

Lightfoot, die na de zomervakantie afzwaait als artistiek directeur, maakte Standby opmerkelijk genoeg zonder zijn vaste partner Sol León – voor het eerst in jaren werkte hij alleen. Lightfoot gunt de dansers na hun gedwongen ‘winterslaap’ de volle oppervlakte van het gestripte toneel, waarop alleen scherpafgebakende lichtvlakken soms aan de beperkingen van de afgelopen maanden herinneren. Het moet als een speeltuin voelen. Bevrijd van het gewicht van thema of diepzinnigheid doet het meeslepende stuk denken aan Lightfoots lichtvoetige beginperiode als choreograaf en de stuiterbaldynamiek die hem als danser typeerde.

Nu staat hem een nieuw begin te wachten. Ook Sol León, die met She remembers afscheid neemt van het gezelschap. Met name van de prachtige dansers – Marne van Opstal, Meng-Ke Wu, Sebastian Haynes en veteranen Roger van der Poel en Jorge Nozal – die net als Lightfoot en León door corona een welverdiende live-ovatie mislopen.

León dwaalt in She remembers door haar choreografisch geheugen en ontmoet de dansers in balletten die zij met Lightfoot creëerde. Met, kenmerkend, een deur als veelzijdig, filosofisch symbool – in de twee stukken komen de verschillende karakters van Lightfoot en León sterk naar voren. Leóns nostalgische terugblik eindigt met vrolijke, hoopvolle gezichten. Met Standby vormt het een fantastisch slotakkoord van hun jaren bij NDT.