‘Heeft hij knoppen?’, wilde vader weten

Oud leven schrijft in een korte serie over haar ouders. Aflevering 1: Een wasmachine uitzoeken.
Oud leven

De dinsdag na moeders begrafenis belde vader me op de krant om te vragen of ik ’s middags mee naar de MediaMarkt wilde. „Je hoeft je niet te haasten. Ze zijn tot negen uur open. Ik heb het nagevraagd.”

„En wat wilt u daar dan doen?”

„Een nieuwe wasmachine kopen. Hoe laat kun je daar zijn? Een uur of vier? Anders loop ik het risico dat ik te laat terug ben voor het eten.”

De verkoper in de MediaMarkt leidde ons langs de Miele-wasmachines en vroeg wat de wensen waren. „De allermodernste”, zei vader. „Ik heb gehoord dat jullie een model hebben” – hij boog voorover naar een machine van meer dan tweeduizend euro – „met een internetverbinding. Klopt dat?”

„Jazeker”, zei de verkoper. „Daar kijkt u naar.”

„Dat komt”, zei vader, „in januari 1963 heb ik de allermodernste wasmachine die toen op de markt kwam voor mijn vrouw gekocht. We hadden een heel strenge winter en bij ons was net ons vierde kind geboren. Alle was werd nog op de hand gedaan, je kunt het je niet meer voorstellen. Alle luiers in een grote ketel op het fornuis. En we woonden in een flat in Osdorp, op driehoog, dus waar konden we heen om de was te laten drogen?”

„Het balkon”, suggereerde de verkoper.

„Natuurlijk niet”, zei vader. „Veel te koud. De polsen van mijn vrouw werden helemaal dik van de reumatiek. Toen zijn we met was en de kinderen naar de firma Reinierse op de Osdorper Ban gegaan, want die had een Constructa in de etalage staan. Nadat we hem ter plekke hadden uitgeprobeerd zei ik: ‘Die is van ons.’ Meneer, ik zal u vertellen, ik heb mijn vrouw zelden zo gelukkig gezien. ’s Avonds werden we bij de heer en mevrouw Reinierse thuis uitgenodigd voor een kopje koffie. Om het te vieren.”

„Wat aardig”, zei de verkoper.

„Nou en of. Maar vertel eens, is dit het duurste model? Heeft hij knoppen?”

„Voornamelijk tiptoetsen”, zei de verkoper terwijl hij zich omdraaide en met zijn vingers de display beroerde. „Ik zal u wat vertellen over de mogelijkheden van deze wasmachine, het absolute topmodel van Miele, die als groot voordeel heeft…”

„Maar heeft hij knoppen?”

„…dat hij op afstand te bedienen is met uw smartphone. U kunt op elk gewenst moment en op elke gewenste afstand…”

„Dat bedoel ik. Hij moet worden aangezet met een smartphone.”

„Of door middel van de tiptoetsen.” De verkoper tikte ter demonstratie op het programma voor de fijne was.

„Laat maar”, zei vader. „Ik zie het toch niet. En ik heb geen smartphone. Ik wil een wasmachine met van die grote knoppen. Zoals de Constructa vroeger.”

„Goed”, zei de verkoper terwijl hij naar de eenvoudiger modellen aan de andere kant van het gangpad liep. Maar vader reed niet achter hem aan. „Laat maar”, zei hij. „Ik moet eerst met mijn zoons overleggen hoeveel geld ik eigenlijk te besteden heb.”